Сяргей Балянок
беларускі маляр From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
Сярге́й Уладзі́меравіч Баляно́к (нар. 31 траўня 1954 году, пасёлак Боярка, Кіеўская вобласьць, Украіна) — беларускі графік і мастак, адзін з найвялікшых ілюстратараў XX стагодзьдзя[1].
Remove ads
Біяграфія
У 1976—1980 гады навучаўся ва Ўкраінскім паліграфічным інстытуце імя І. Фёдарава ў Львове ў Юрыя Чарышнікава. Пасьля заканчэньня вучобы пераехаў у Менск.[2] Служыў у арміі.[3] У 1987 годзе скончыў Творчыя акадэмічныя майстэрні Акадэміі мастацтваў СССР.[4][5]
З 1980 па 1995 гады працаваў мастацкім рэдактарам у менскіх выдавецтвах, ілюстраваў кнігі, афармляў зборнікі фантастыкі.[6] З 1986 па 1992 гады — галоўны мастацкі рэдактар выдавецтва «Эрыдан» (Менск). 1993 год — галоўны мастацкі рэдактар выдавецтва «Беларусь» (Менск). З 1993 па 1995 гады — дырэктар прыватнага выдавецтва «Balenok & Co». З 1995 году — вольны мастак. З 2011 году займае пасаду старэйшага навуковага супрацоўніка выставачнага аддзелу Нацыянальнага цэнтру сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь.[7][8][9][10]
Сябра Саюзу мастакоў БССР і Беларускага саюзу мастакоў (1988—2004 гады). Удзельнік выставаў з 1976 году: пэрсанальныя ў 1987, 2004, 2006, 2010, 2011, 2012,[11] 2014, 2015, 2017, 2018, 2019 гадах (Менск);[12] у 1992 годзе — Гданьск (Польшча); у 1995 годзе — Эйндговэн (Нідэрлянды); у 1998 годзе — Капэнгаген (Данія); у 2017 годзе — Раўне-на-Корашкем (Славенія).[8][13]
Remove ads
Творчасьць
Працуе ў кніжнай і станковай графіцы (пераважна ў тэхніцы аквафортэ), станковым жывапісе. Яго творы аздаблялі кнігі Айзэка Азімава, Рэя Брэдбэры, Робэрта Шэклі, Курта Вонэгута.[1][14] За выключэньнем аздабленьня выданьняў Жуля Вэрна, не працуе на заказ.[6][15]
На думку мастака, мастацтва не павінна банальна рэпрадуктаваць навакольны сьвет, яго задача — самому дзеяць новыя сьветы.[16] У яго атрымліваецца адлюстроўваць эмоцыі, настроі, адчуваньні, пачуцьці любога нармальнага чалавеку.[17]
Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музэі Рэспублікі Беларусь, Музэі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Менску, музэі графікі гораду Вінтэртур (Швайцарыя), мастацкіх музэях гарадоў: Полацак, Нью-Брансуік (ЗША), Рыміні (Італія), Кракаў (Польшча), Д’ёр (Вугоршчына), Эйндговэн (Нідэрлянды), Мюнхэн (Нямеччына),[6] а таксама ў прыватных беларускіх (Аляксандар Іваноў) і замежных калекцыях.[18][19][20]
Remove ads
Крытыка
Творы мастака «захопліваюць як высокай эстэтычнасьцю, так і лёгкай іроніяй звычайных, але ўбачаных у незвычайным ракурсе вобразаў», — запрашала зайсьці на выставу мастака ў 2017 годзе газэта «Новы час».[21] «Працы Баленка адметныя філасафічнасьцю, і, нягледзячы на „чорна-белы“ стыль, напоўненыя яркім сьвятлом перажываньняў, глыбокіх роздумаў аўтара», — паведамляла Беларускае Радыё Рацыя ад уражаньняў ад выставы мастака ў Полацкай мастацкай галерэі ў 2016 годзе.[22]
Аліса Міхайлава ў рэпартажы тэлеканалу «Беларусь 1» з чарговай выставы Баленка падкрэсьліла, што ў працах мастака арганічна прысутнічаюць рысы абстракцыі, сюррэалізму і рэалізму.[23] Арт-крытык Ларыса Фінкэльштэйн у 2014 годзе вызначыла жывапісныя творы мастака як «вельмі нечаканыя й лірычныя, у якіх прысутнічае вольны рух колеру».[24] Беларускі мастацтвазнавец Натальля Шаранговіч на адкрыцьці пэрсанальнай выставы, прысьвечанай да 60-годдзя гравюрысту, пахваліла яго словамі: «Гэта сапраўды цудоўны мастак. Я шмат гадоў знаёма зь яго творчасьцю, і ён для мяне заўжды непрадказальны».[25] «Аўтар валодае рэдкай для сучаснага творцы якасьцю — уменьнем зьдзіўляць», — давала ацэнку творчасьці Каміла Янушкевіч на старонках часопісу «Мастацтва» па выніках выставы мастака ў 2014 годзе.[26]
Андрэй Адамовіч назіраў у творах ноткі апакаліпсісу[27]. Мастацтвазнавец Алеся Раманюк назвала творы Сяргея Балянка «найзмрачнейшымі сярод усіх бачаных, бо яны паказваюць нейкі гіблы паралельны сьвет, у існаваньне якога верыць ня хочацца, нават калі ён плён фантазіяў аўтара»[27].
Асабістае жыцьцё
Жанаты, мае двух дзяцей[28].
Крыніцы
Літаратура
Вонкавыя спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads