Сярэднеанглійская мова
From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
Сярэднеанглійская мова — сярэдневяковая форма англійскай мовы, якая склалася пад нармана-французскім уплывам з англасаксонскай мовы на працягу XI—XV стст. З XVI па XIX стст.[крыніца?] паступова пераўтваралася ў сучасную англійскую мову. Адрозніваецца ад апошняй некаторымі асаблівасцямі граматыкі, правапісу і значэння слоў.
Remove ads
Некаторыя асаблівасці сярэднеанглійскай мовы
Асаблівасці граматыкі
Адна з адметых асаблівасцей граматыкі сярэднеанглійскай мовы — амаль поўная адсутнасць do як дапаможнага дзеяслова: замест do not ask — ask not «не пытайце». Яшчэ два граматычныя адрозненні звязаны з вымаўленнем і правапісам: выкарыстанне суфікса th замест s у дзеясловах простай формы цяперашняга часу з дзейнікамі 3-й асобы адзіночнага ліку (he wanteth замест he wants «ён хоча»); ужыванне артыкля an замест a перад словамі, якія пачынаюцца на h (an hundred замест a hundred «сотня»). Адна граматычная асаблівасць звязана з выкарыстаннем розных слоў множнага ліку як сінонімаў слова you «вы»: thou (і яго вытворных thy/thine «твой, ваш», thee «цябе, табе, вас, вам») для адной асобы і ye — для некалькіх (у англійскай мове няма поўнага эквівалента слову «ты»). З дзейнікамі 2-й асобы могуць выкарыстоўвацца асобыя формы мадальных дзеясловаў shall i can — shalt i canst. Тое ж самае датычыцца дзеяслова have: з дзейнікам 2-й асобы ён ставіцца ў форму hast (напрыклад, thou hast — «ты маеш» ці «вы маеце»), якой няма ў сучаснай англійскай мове. Лічбы словамі нават у XIX ст. маглі пісацца ў адваротным парадку: замест twenty-seven (27) — seven and twenty «сем і дваццаць».
Асаблівасці правапісу
Некаторыя словы сярэднеанглійскай мовы пішуцца інакш, чым прынята ў сучаснай англійскай.
Лексічныя асаблівасці
Некаторыя словы сучаснай англійскай мовы мелі дадатковае альбо нават іншае значэнне ў сярэднеанглійскай.
У сярэднеанглійскай мове лічбы 60, 70, 80 і 90 мелі назвы на ўзор французскіх, зусім не падобныя на сучасныя англійскія:
Remove ads
Сувязь сярэднеанглійскай мовы з сучаснасцю
Сярод распаўсюджаных помнікаў пісьменнасці на сярэднеанглійскай мове — Біблія караля Якава[крыніца?], адзін з самых папулярных перакладаў Бібліі на англійскую мову. Таксама распаўсюджаны творы Шэкспіра, Мільтана, Ньютана, Лока, напісаныя на розных варыянтах сярэднеанглійскай.[крыніца?] Уся гэта спадчына шырока цытуецца ў мастацкіх і публіцыстычных творах, напісаных на сучаснай англійскай. Многія вернікі на памяць ведаюць асобныя вершы з Бібліі караля Якава. Цікава, што амерыканскі пісьменнік Э. Хэмінгуэй выкарыстоўваў элементы сярэднеанглійскай у сваім рамане «Па ком звоніць звон» (For Whom the Bell Tolls), напрыклад, thou i яго вытворныя.
Для паляпшэння артыкула пажадана |
Remove ads
Гл. таксама
Спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads