Leszek Gnoiński - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Leszek Gnoiński.

Leszek Gnoiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Leszek Gnoiński, właśc. Lech Gnoiński (ur. 19 września 1966) – polski dziennikarz muzyczny. Członek sekcji muzyki rozrywkowej Akademii Fonograficznej ZPAV[1].

Życiorys

Urodził się w Warszawie, od 2005 mieszka w Krakowie. Od 1992 zajmuje się dziennikarstwem muzycznym. Między 1992 a 1994 był współpracownikiem redakcji Tylko Rock i pracownikiem wydającego go wydawnictwa Respublika Press International. Od 1994 do 2003 pracował w dzienniku „Super Express”. Pomiędzy 1994 a 1999 współprowadził Super Rock, największą w dziennikach ogólnopolskich wkładkę o muzyce rockowej i popkulturze, która ukazywała się w każdą środę. W kolejnych latach pisał do działów Rozrywka i Super Tydzień. W lutym 2003 został zastępcą redaktora naczelnego magazynu muzycznego „Muza”. W kolejnych latach pracował jako redaktor naczelny portalu cgm.pl (2003-2004), dziennikarz Discovery Historia TVN (2007-2008). W międzyczasie był współpracownikiem m.in. „Machiny” (1998, 2006-2007), „Premier” (2005-2006), „Dziennika Polskiego” (2005-2006), „Dziennika” (2005-2007), portalu t-mobile-music.pl (do 2013), „Miasto Kobiet” (od 2012), „Gazety Magnetofonowej” (2016-2019), „Newsweek” (od 2019). Współpracował z kilkoma rozgłośniami, m.in. Radio 94 (dzisiejsze Antyradio), Ex FM (dzisiejsza Radiofonia), Radio Kraków, a od 2019 współprowadzi z Kamilem Wicikiem audycję Tu jest muzyka. W Polskę idziemy w Programie I Polskiego Radia.

W czasie pracy w „Super Expressie” zaczął pisać książki: Raport o Acid Drinkers, Encyklopedię polskiego rocka czy Kult Kazika, której sprzedało się prawie 30 tys. egzemplarzy. Napisana przez niego książka Republika. Nieustanne tango została uznana przez krytyków muzycznych, czytelników i ZAIKS „najlepszą książką o muzyce 2016”. Był współautorem publikacji The Very Best of Perfect. 1980–2020. W 2020 wydał książkę biograficzną Izabeli Trojanowskiej.

Po przeprowadzce do Krakowa zaczął współpracę z Discovery Historia TVN serią filmów Historia polskiego rocka i głośnym obrazem pełnometrażowym Beats of Freedom – Zew wolności.

Redaktor około setki płyt, m.in. wydanych w ramach Złotej kolekcji (John Porter, Lech Janerka, Urszula, Sztywny Pal Azji, Róże Europy, Voo Voo, Chłopcy z Placu Broni, Tomek Lipiński, T.Love, Big Cyc, Lata osiemdziesiąte, Lata dziewięćdziesiąte), serii 30 albumów dodawanych do Dziennika z serii „Gwiazdy polskiej muzyki lat 80.”, „Najmniejszych koncertów świata” (Myslovitz, Pustki, Lech Janerka, Muniek), boksu Acid Drinkers „Anthology 1989–2009”, a także albumów Myslovitz, Lenny Valentino, Perfect, Voo Voo, Big Cyc, projektu Nowe Sytuacje.

Współautor scenariusza wystawy stałej jarocińskiego Spichlerza Polskiego Rocka.

Wybrany do Rady Akademii Fonograficznej ZPAV (kadencja 2018-2020).

Dziennikarz Kulturalny Małopolski roku 2018.

Książki

Filmografia

Przypisy

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów Leszka Gnoińskiego
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Leszek Gnoiński
Listen to this article