Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa

Nicolae Golescu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nicolae Golescu
Remove ads

Nicolae Golescu (ur. 1810, zm. 1877) – rumuński (wołoski) polityk, który piastował stanowisko premiera Rumunii od maja do listopada 1868 roku.

Szybkie fakty Data urodzenia, Data śmierci ...
Thumb
Nicolae Golescu
Thumb
Portret Golescu pędzla Constantina Daniela Rosenthala
Remove ads

Życiorys

Podsumowanie
Perspektywa

Wczesne lata

Urodził się w bojarskiej rodzinie Golescu, w miejscowości Câmpulung. Był synem Dinicu Golescu, uczył się wraz z trzema swoimi braćmi w Szwajcarii. Nicolae i jego brat Ștefan powrócili jednak w 1830 roku i dołączyli do armii. Nicolae został majorem w 1834 roku.

W tym samym roku wstąpił do Stowarzyszenia Filharmonicznego, grupy zbliżonej do masonerii. W 1840 roku był oskarżycielem w sprawie spisku Mitică Filipescu, a później zajmował stanowisko ministra spraw wewnętrznych Wołoszczyzny.

W 1842 roku Wołoszczyzna znajdowała się pod protektoratem Imperium Rosyjskiego, a Nicolae Golescu próbował uzyskać od cara Mikołaja I zgodę na objęcie tronu księcia Wołoszczyzny. Nie udało mu się to jednak, pozostał na stanowisku ministra spraw wewnętrznych do 1847 roku. W tym czasie zaczął brać udział w zebraniach różnego rodzaju rewolucyjnych stowarzyszeń.

Przyłączył się do radykalnych liberałów, którzy w 1848 roku byli częścią komitetu rewolucyjnego, razem z Ionem Ghicą, Nicolae Bălcescu, Ionem Heliade-Rădulescu i innymi (włączając w to brata Ștefana i kuzyna Alexandru G. Golescu).

Rozgłos

Po wybuchu rewolucji wołoskiej w Bukareszcie 11 czerwca 1848 roku, Nicolae Golescu został ministrem spraw wewnętrznych w prowizorycznym rządzie. Następnie wraz z Aną Ipătescu stanął na czele pochodów cywilów w obronie idei rewolucyjnej, która została zagrożona przez spisek konserwatystów (19 czerwca).

Jednakże 25 czerwca rząd został zmuszony do podania się do dymisji pod presją Imperium Osmańskiego, we wrześniu wojska osmańskie podjęły interwencję zbrojną. Nicolae Golescu musiał z tego powodu udać się na wygnanie. Po powrocie, w latach 50. XIX wieku wspierał dążenia Aleksandra Jana Cuzy do objęcia tronu zjednoczonych Wołoszczyzny i Mołdawii.

W 1866, po przyłączeniu się do sojuszu liberałów i konserwatystów przeciwko reżimowi Cuzy, przez krótki czas Golescu był jednym z regentów. Później został ministrem spraw zagranicznych i członkiem Partii Liberalnej Iona Brătianu, założonej w czasie panowania Karola I.

Remove ads
Loading related searches...

Wikiwand - on

Seamless Wikipedia browsing. On steroids.

Remove ads