Richie Woodhall - Wikiwand
For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Richie Woodhall.

Richie Woodhall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Richie Woodhall
Pełne imię i nazwisko Richard James Woodhall
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1968
Tamworth
Obywatelstwo Wielka Brytania
Wzrost 185 cm
Kategoria wagowa średnia
superśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 29
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 16
Porażki 3
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
brąz Seul 1988 boks
(waga lekkośrednia)
Reprezentacja  Anglia
Igrzyska Wspólnoty Narodów
srebro Auckland 1990 boks
(waga lekkośrednia)

Richard James Woodhall (ur. 17 kwietnia 1968 w Tamworth[1]) – brytyjski bokser, medalista igrzysk olimpijskich i igrzysk Wspólnoty Narodów, były zawodowy mistrz świata w wadze superśredniej.

Kariera w boksie amatorskim

Walczył w wadze lekkośredniej (do 71 kg). Zdobył w niej brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu po wygraniu trzech walk i przegranej w półfinale z Royem Jonesem Jrem ze Stanów Zjednoczonych[1]. Na mistrzostwach świata w 1989 w Moskwie przegrał w ćwierćfinale z późniejszym brązowym medalistą Rudelem Obreją z Rumunii[2].

Jako reprezentant Anglii dobył złoty medal na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1990 w Auckland (w finale pokonał Raya Downeya z Kanady)[3].

Kariera w boksie zawodowym

Przeszedł na zawodowstwo w 1990. Początkowo walczył w wadze średniej. Był zawodowym mistrzem Wspólnoty Narodów od 1992 do 1994 i mistrzem Europy (EBU) od 1995 do 1996. 19 października 1996 zmierzył się w Upper Marlboro w walce o tytuł mistrza świata federacji WBC z obrońcą tytułu Keithem Holmesem, ale przegrał przez techniczny nokaut w 12. rundzie. Była to pierwsza zawodowa porażka Woodhalla.

27 marca 1998 w Telford pokonał jednogłośnie na punkty Thulaniego Malingę, odbierając mu tytuł mistrza świata WBC w kategorii superśredniej. Obronił ten pas wygrywając niejednogłośnie na punkty z Glennem Catleyem (5 września 1998 w Telford) i przez techniczny nokaut w 6. rundzie z Vincenzo Nardiello (13 lutego 1999 w Newcastle). 23 pażdziernika tego roku w Telford Mankus Beyer pokonał go jednogłośnie na punkty i odebrał tytuł mistrzowski. Woodhall wygrał potem jedną walkę i 16 grudnia 2000 w Sheffield zmierzył się z Joe Calzaghe o tytuł mistrza świata organizacji WBO w wadze superśredniej, ale przegrał przez techniczny nokaut w 10. rundzie. Była to ostatnia walka Woodhalla. Ogółem stoczył 29 pojedynków, z których wygrał 26 (16 przed czasem) i przegrał 3 [4].

Przypisy

  1. a b Richie Woodhall, olympedia.org [dostęp 2021-08-27] (ang.).
  2. 5.World Championships – Moscow, Soviet Union – September 17 – October 1 1989, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-08-27] (ang.).
  3. 14.Commonwealth Games – Auckland, New Zealand – January 24 – February 3 1990, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-08-27] (ang.).
  4. Richie Woodhall, boxrec.com [dostęp 2021-08-27] (ang.).
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Richie Woodhall
Listen to this article