cover image

Stok (geomorfologia)

geomorfologia / Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Stok – pochyła powierzchnia formy terenu, zwłaszcza formy wypukłej: pagórka, wzgórza lub góry[1]. Synonimami stoku, jednak o znaczeniu nierównoważnym, są zbocze i ściana.

Po%C5%9Brednia_Turnia_a2.jpg
Stoki góry
2016_Stacja_narciarska_Kamienica%2C_wyci%C4%85g_orczykowy_1.jpg
Stok z wyciągami narciarskimi

Termin stok ma dwa znaczenia – szersze i węższe. W znaczeniu ogólnym, używanym zwłaszcza w geologii dynamicznej, oznacza każdą nachyloną powierzchnię terenu, między kulminacją a podnóżem. W węższym znaczeniu tak nazywa się powierzchnię nachyloną formy wypukłej. W odniesieniu do form wklęsłych bardziej odpowiedni jest termin zbocze[2]. W geografii, w podręcznikach szkolnych i akademickich (w tym z zakresu geomorfologii) mówi się na przykład o stokach góry, ale o zboczach doliny lub kotliny.

Do opisu stoku służą następujące parametry:

Gdy nachylenie jest większe niż 85°, wówczas stok przechodzi w urwisko, przepaść; kiedy jest większe niż 90° w przewieszenie, a jeśli zaś jest mniejsze niż 4% przechodzi w wypłaszczenie lub równinę[potrzebny przypis].

Oops something went wrong: