Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Spółgłoska szczelinowa podniebienna dźwięczna
rodzaj dźwięku spółgłoskowego Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Spółgłoska szczelinowa podniebienna dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [ʝ]
Remove ads
Artykulacja
W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ʝ]:
- modulowany jest prąd powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna
- tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, powietrze uchodzi przez jamę ustną (spółgłoska ustna)
- prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka (spółgłoska środkowa)
- środkowa część języka zbliża się podniebienia – jest to spółgłoska podniebienna tworząc szczelinę.
- więzadła głosowe periodycznie drgają – jest to spółgłoska dźwięczna
Warianty
Dodatkowym elementem artykulacji może być:
- napięcie mięśni gardła – mówimy o spółgłosce faryngalizowanej [ʝˁ]
- zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o spółgłosce labializowanej [ʝʷ]
Remove ads
Przykłady
- w języku nowogreckim: γεια [ʝa] "hej"
- w języku szwedzkim: ⓘ, [ʝuːɖ] "gleba, brud"
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads