Інстытут прыродакарыстаньня

Навукова-дасьледчы інстытут Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, заснаваны ў сьнежні 1932 году ў якасьці Інстытута торфу. From Wikipedia, the free encyclopedia

Remove ads

Інстытут прыродакарыстаньня — навукова-дасьледчы інстытут Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, заснаваны ў сьнежні 1932 году ў якасьці Інстытуту торфу.

Хуткія факты Дата ўтварэньня, Тып ...

На 2018 год сярод 70 супрацоўнікаў было 6 акадэмікаў і 2 чальцы-карэспандэнты, 9 дактароў навук і 53 кандыдаты навук[2].

Асноўнымі навуковымі кірункамі інстытуту зьяўляюцца:

  • ацэнка, прагназаваньне і аптымізацыя антрапагенных узьдзеяньняў на біясфэру;
  • распрацоўка навуковых асноў прыродакарыстаньня і аховы навакольнага асяродзьдзя;
  • навуковае абгрунтаваньне стварэньня рэсурсазьберагальных тэхналёгій здабычы, перапрацоўкі і выкарыстаньня цьвёрдых гаручых выкапняў.

Лябараторыі:

  • біягеахіміі ляндшафтаў;
  • фізыка-хімічнай мэханікі прыродных дыспэрсных сыстэм;
  • выкарыстаньня і аховы тарфяных радовішчаў;
  • калёідна-хімічных асноў эколягабясьпечных тэхналёгій;
  • хіміі і хімічных тэхналёгій цьвёрдага паліва;
  • бузы;
  • аграэкалёгіі;
  • фізыка-хімічных мэтадаў дасьледаваньня;
  • кліматалёгіі;
  • інфармацыйнага забесьпячэньня прыродакарыстаньня;
  • мадэляваньня геасыстэм;
  • трансфармацыі рэчыва і энэргіі ў біясыстэмах;
  • аптымізацыі геасыстэм.

Акрамя таго дзейнічаюць канструктарска-тэхналягічны аддзел, аддзел замежных сувязяў і навукова-тэхнічнай інфармацыі. Выдаецца часопіс «Прыродныя рэсурсы» і складанка прац «Прыродакарыстаньне». Абодва выданьні ўваходзяць у сьпіс Найвышэйшай атэстацыйнай камісіі Беларусі.

Remove ads

Мінуўшчына

25 сьнежня 1932 году ў Беларускай акадэміі навук (БАН) заснавалі Інстытут торфу. З 1936 году Інстытут ўвайшоў у склад Аддзяленьня матэматычных і прыродазнаўчых навук БАН, з 1940 — у Аддзяленьні тэхнічных навук, з 1947 — у Аддзяленьні фізыка-матэматычных і тэхнічных навук, з 1959 — у Аддзяленьні тэхнічных навук, з 1961 — у падпарадкаваньні Дзяржпляну БССР, у 1963—1966 — у складзе Дзяржаўнага камітэту паліўнай прамысловасьці пры Дзяржпляне СССР у якасьці Ўсесаюзнага навукова-дасьледчага інстытуту торфу, з 1967 па 1969 і з 1985 па 1987 — у Аддзяленьні хімічных навук АН БССР, з 1970 па 1984 і з 1988 па 1990 — у Аддзяленьні хімічных і геалягічных навук. 16 сакавіка 1990 году пераўтвораны ў Інстытут праблем выкарыстаньня прыродных рэсурсаў і экалёгіі. З 1990 па 1998 Інстытут уваходзіў у склад Аддзяленьня хімічных і геалягічных навук, у 1999—2003 — у склад Аддзяленьня хімічных навук і навук аб Зямлі. Ад 2004 году ўваходзіць у Аддзяленьне хімі і навук аб Зямлі НАН Беларусі. 1 жніўня 2008 году пераўтвораны ў Інстытут прыродакарыстаньня шляхам далучэньня да яго лябараторыяў Інстытуту геахіміі і геафізыкі НАН Беларусі.

Кіраўнікі

  • Фёдар Бахцееў (1932—1936)
  • Генадзь Ануфрыеў (1936—1941)
  • Уладзімер Ракоўскі (1943—1948)
  • Аркадзь Дубаў (1948—1952)
  • Пётар Бялькевіч (1952—1960)
  • Уладзімер Ракоўскі (1960—1963)
  • Мікалай Панкратаў (1963—1973)
  • Іван Ліштван (1973—1987)
  • Мікалай Кіслоў (1987—1990)
  • Іван Ліштван (1990—1997)
  • Уладзімер Логінаў (1998—2008)[2]
  • Аляксандар Карабанаў (1 жніўня 2008 — 3 жніўня 2019)
  • Сяргей Лысенка (зь 2019 году)
Remove ads

Крыніцы

Вонкавыя спасылкі

Loading related searches...

Wikiwand - on

Seamless Wikipedia browsing. On steroids.

Remove ads