Баляслаў Друцкі-Падбярэскі
беларускі пісьменьнік From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
Браніслаў Друцкі-Падбярэскі (таксама сустракаецца Баляслаў) (нар. 6 студзеня 1890, вёска Белая, Полацкі павет — † 1939?, Вілейка?) — беларускі літаратар, філёляг, грамадзкі дзеяч і палітык. Атрымаў юрыдычную адукацыю[1].

Remove ads
Біяграфія
Насамрэч ён быў Сігізмундам Кіпрыянавічам Падбярэскім, паходзіў са шляхты Вількамірскага павету й жыў у мястэчку Сьвянцяны. Потым, каб падкрэсьліць шляхецкае паходжаньне, ён далучыў да свайго прозьвішча прыстаўку Друцкі, і таму «Браніслаў Друцкі-Падбярэскі» — гэта пазьнейшае імя ці псэўданім.
У 1915 годзе Падбярэскі, ратуючыся ад наступаўшых немцаў, пераехаў у Менск, дзе працаваў у земскім саюзе. У жніўні 1917 году у Петраградзе пабраўся шлюбам з Аленай Гурскай[1]. На пачатку 1920-х сябра віленскага Беларускага нацыянальнага камітэту. У 1920 годзе прыехаў у Польшчу й сьпярша жыў у Варшаве. Зь ліпеня 1920 году пасяліўся ў Новагародку, дзе ў 1922 годзе ўзначаліў выбарчы камітэт. Калі ў Новагародак зь Вільні прыяжджалі беларускія палітыкі, дык Падбярэскі прымаў іх і ладзіў сустрэчы з насельніцтвам[2][3]. Сам Падбярэзскі ў 1922 годзе быў кандыдатам у Сойм Польшчы. Пасьля паразы на выбарах пераехаў у Вільню, спрабаваў заняцца адвакацкай практыкай, але не атрымаў дазволу ад уладаў. Пэўны час працаваў сакратаром пры беларускім пасольскім клюбе й юрыстам газэты «Наш Сьцяг»[1].
Супрацоўнічаў з Часовай беларускай радай, прымаў удзел у заснаваньні «Беларускага клюба»[4]. У траўні 1926 зьбіраў подпісы на Гарадзеншчыне ад выбаршчыкаў у Беларускі пасольскі клюб з патрабаваньнем абраньня маршала Пілсудзкага прэзыдэнтам краіны. Дзякуючы гэтай кампаніі была выслана тэлеграма ад 140 вёсак[5]. Калі ў жніўні 1926 году перастала выдавацца газэта «Беларускае слова», былыя супрацоўнікі й паплечнікі Арсена Паўлюкевіча — Аляксей Кабычкін і Баляслаў Друцкі-Падбярэскі адышлі ад яго й 7 кастрычніка 1926 года выйшаў першы нумар газэты «Беларуская хата» пад рэдакцыяй Аляксея Кабычкіна[6][7]. Падчас выбараў у Сойм Польшчы 1928 году балятаваўся па Лідзкай акрузе, але выбары былі прайграны[8].
Арыштаваны органамі НКВД увосень 1939 у рэдакцыі газэты «Вілейская праўда», куды Друцкі-Падбярэскі зайшоў як літаратар. Гэты факт засьведчыў журналіст Вульф Сосенскі[9]. Далейшых зьвестак няма.
Remove ads
Творчасьць
Друкаваўся ў часопісах «Беларуская культура», «Беларускі радны» і газэтах «Беларускае слова», «Беларускі дзень», «Беларуская хата». Падрыхтаваў і выдаў пад рэдакцыяй В. Грышкевіча першы беларуска-польскі слоўнік.
Бібліяграфія
- Б. Друцкі. Сяляне і рака. // Беларуская хата : газэта. — 1926. — № 2. — С. , 10.
- Б. Друцкі. Дзьве бочкі. // Беларуская хата : газэта. — 1926. — № 3. — С. 9.
- Б. Друцкі-Падбярэскі. Байкі (па Крылову і іншых). З рысункамі. — Вільня: друкарня Nowoczesna, 1926. — Т. Сшытак І. — 24 с.
- Б. Друцкі. Пернік. — Wilno: Druk.W. Znamierowski, 1927. — 10 с. — 1000 ас.
- Б. Друцкі-Падбярэскі. Байкі. Гумар, сатыра. — Вільня: Віленскае выдавецтва Б. Клецкіна, 1928. — Т. Сшытак І і ІІ. — 64 с. — 1000 ас.
- Друцкі-Падбярэскі, Баляслаў. Падручны беларуска-польскі слоўнік: (15000 беларускіх слоў гражданкай і лацінкай) = Podręczny białorusko-polski słownik : (15.000 białoruskich słów cyrylicą i łacińskiemi literami) / Рэдакцыя, прадмова В. Грышкевіча. — Вільня: Віленскае выдавецтва Б. Клёцкіна, 1929. — 324 с.
- Drucki-Podbereski B. Kresowe migawki sądowe: sceny i obrazki z sali sądowej na kresach/Niedole i smutki «tutejszego»: scenki i obrazki z sali sądu na kresach. — Wilno: W. Znamierowski, Druk. Dziełowa, 1937. — Т. Zeszyt 1. — 61 с.
Крыніцы
Літаратура
Вонкавыя спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads