For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Wereldkampioenschap voetbal 2002.

Wereldkampioenschap voetbal 2002

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

FIFA Wereldkampioenschap 2002
2002 FIFA 월드컵 한국/일본
2002 FIFAワールドカップ 韓国/日本
Wereldkampioenschap voetbal 2002
Toernooi-informatie
Gastlanden
Vlag van Japan
 Japan /
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
Datum 31 mei – 30 juni 2002
Teams 32 (van 5 confederaties)
Stadions 20 (in 20 gaststeden)
Winnaar
Vlag van Brazilië
 Brazilië (5e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 64
Doelpunten 161  (2,52 per wedstrijd)
Toeschouwers 2.701.197  (42.206 per wedstrijd)
Topscorer(s)
Vlag van Brazilië
Ronaldo (8 doelpunten)
Beste speler
Vlag van Duitsland
Oliver Kahn
Beste keeper
Vlag van Duitsland
Oliver Kahn
Fair-Playprijs
Vlag van België
 België
Navigatie
Vorige     Volgende
Portaal 
Portaalicoon
 
Voetbal

Het FIFA wereldkampioenschap voetbal 2002 was de 17de editie van een internationale voetbalwedstrijd tussen de nationale mannenteams van landen die aangesloten zijn bij de FIFA. De eindronde van het evenement werd van 31 mei tot 30 juni in Japan en Zuid-Korea[1] gehouden. Het was de eerste editie die in Azië werd gehouden. Ook was het het eerste wereldkampioenschap dat door twee landen werd georganiseerd.

Het toernooi werd gewonnen door Brazilië, dat Duitsland in de finale met 2-0 versloeg en zo voor de vijfde maal de wereldtitel behaalde.

Kwalificatie

Zie het artikel Wereldkampioenschap voetbal 2002 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties.
FIFA-lid Confederatie Kwalificatie Kwal.
datum
Aantal dln.
(incl. 2002)
Dln.
op rij
Eerste
dln.
Laatste
dln.
Titels
(excl. 2002)
Beste
prestatie
Vlag van Kameroen
 Kameroen
CAF Winnaar Groep 1 1 juli 2001 5e 4 1982 1998 0 Kwartfinale
Vlag van Nigeria
 Nigeria
CAF Winnaar Groep 2 29 juli 2001 3e 3 1994 1998 0 Achtste finale
Vlag van Senegal
 Senegal
CAF Winnaar Groep 3 21 juli 2001 1e n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
Vlag van Tunesië
 Tunesië
CAF Winnaar Groep 4 15 juli 2001 3e 2 1978 1998 0 Groepsfase
Vlag van Zuid-Afrika
 Zuid-Afrika
CAF Winnaar Groep 2 1 juli 2001 2e 2 1998 1998 0 Groepsfase
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
AFC Gastland 31 mei 1996 6e 5 1954 1998 0 Vierde
Vlag van Japan
 Japan
AFC Gastland 31 mei 1996 2e 2 1998 1998 0 Achtste finale
Vlag van Saoedi-Arabië
 Saoedi-Arabië
AFC Winnaar finalegroep A 21 oktober 2001 3e 3 1994 1998 0 Achtste finale
Vlag van China
 China
AFC Winnaar finalegroep B 7 oktober 2001 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
UEFA Kampioen 1998 12 juli 1998 11e 2 1930 1998 1 Winnaar
Vlag van Rusland
 Rusland
UEFA Winnaar groep 1 6 oktober 2001 2e 1 1994 1994 0 Groepsfase
Vlag van Portugal
 Portugal
UEFA Winnaar groep 2 6 oktober 2001 3e 1 1966 1986 0 Derde
Vlag van Denemarken
 Denemarken
UEFA Winnaar groep 3 6 oktober 2001 3e 2 1986 1998 0 Kwartfinale
Vlag van Zweden
 Zweden
UEFA Winnaar groep 4 5 september 2001 10e 1 1934 1994 0 Tweede
Vlag van Polen
 Polen
UEFA Winnaar groep 5 1 september 2001 6e 1 1938 1986 0 Derde
Vlag van Kroatië
 Kroatië
UEFA Winnaar groep 6 6 oktober 2001 2e 2 1998 1998 0 Derde
Vlag van Spanje
 Spanje
UEFA Winnaar groep 7 5 september 2001 11e 7 1934 1998 0 Vierde
Vlag van Italië
 Italië
UEFA Winnaar groep 8 6 oktober 2001 15e 11 1934 1998 3 Winnaar
Vlag van Engeland
 Engeland
UEFA Winnaar groep 9 6 oktober 2001 11e 2 1950 1998 1 Winnaar
Vlag van België
 België
UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 11e 6 1930 1998 0 Vierde
Vlag van Duitsland
 Duitsland
UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 15e 13 1934 1998 3 Winnaar
Vlag van Slovenië
 Slovenië
UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
Vlag van Turkije
 Turkije
UEFA Winnaar play-off 14 november 2001 2e 1 1954 1954 0 Groepsfase
Vlag van Ierland
 Ierland
UEFA Intercontinentaal play-off
(UEFA–AFC)
15 november 2001 3e 1 1990 1994 0 Kwartfinale
Vlag van Costa Rica
 Costa Rica
CONCACAF Finaleronde 1e 5 september 2001 2e 1 1990 1990 0 Groepsfase
Vlag van Mexico
 Mexico
CONCACAF Finaleronde 2e 11 november 2001 12e 3 1930 1998 0 Kwartfinale
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
CONCACAF Finaleronde 3e 7 oktober 2001 7e 4 1930 1998 0 Derde
Vlag van Argentinië
 Argentinië
CONMEBOL Nr. 1 CONMEBOL 15 augustus 2001 13e 7 1930 1998 2 Wereldkampioen
Vlag van Ecuador
 Ecuador
CONMEBOL Nr. 2 CONMEBOL 14 november 2001 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.
Vlag van Brazilië
 Brazilië
CONMEBOL Nr. 3 CONMEBOL 14 november 2001 17e 17 1930 1998 4 Wereldkampioen
Vlag van Paraguay
 Paraguay
CONMEBOL Nr. 4 CONMEBOL 8 november 2001 6e 2 1930 1998 0 Achtste finale
Vlag van Uruguay
 Uruguay
CONMEBOL Intercontinentaal play-off
(CONMEBOL–OFC)
25 november 2001 10e 1 1930 1990 2 Wereldkampioen

Groepen

Deelnemende landen
Deelnemende landen
Groep A Groep B Groep C Groep D

Vlag van Denemarken
 Denemarken
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
Vlag van Senegal
 Senegal
Vlag van Uruguay
 Uruguay

Vlag van Paraguay (1990-2013)
 Paraguay
Vlag van Slovenië
 Slovenië
Vlag van Spanje
 Spanje
Vlag van Zuid-Afrika
 Zuid-Afrika

Vlag van Brazilië
 Brazilië
Vlag van China
 China
Vlag van Costa Rica
 Costa Rica
Vlag van Turkije
 Turkije

Vlag van Polen
 Polen
Vlag van Portugal
 Portugal
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea

Groep E Groep F Groep G Groep H

Vlag van Duitsland
 Duitsland
Vlag van Ierland
 Ierland
Vlag van Kameroen
 Kameroen
Vlag van Saoedi-Arabië
 Saoedi-Arabië

Vlag van Argentinië
 Argentinië
Vlag van Engeland
 Engeland
Vlag van Nigeria
 Nigeria
Vlag van Zweden
 Zweden

Vlag van Ecuador
 Ecuador
Vlag van Italië
 Italië
Vlag van Kroatië
 Kroatië
Vlag van Mexico
 Mexico

Vlag van België
 België
Vlag van Japan
 Japan
Vlag van Rusland
 Rusland
Vlag van Tunesië
 Tunesië

Speelsteden

Zuid-Korea
Steden en stadions
Daegu Seoel Busan Incheon Ulsan
Daegustadion
Capaciteit: 68.014
Seoul World Cupstadion
Capaciteit: 64.677
Busan Asiad Mainstadion
Capaciteit: 55.983
Incheon Munhakstadion
Capaciteit: 52.179
Ulsan Munsu Voetbalstadion
Capaciteit: 43.550
Daegu Stadium.JPG
LG, Bayer 04 Korea Tour. vs FC Seoul, 30.july 2014.jpg
BusanAsiadStadium.jpg
2014 Asian Games 4.jpg
Munsu 20121110 204310 5.jpg
Suwon Gwangju Jeonju Seogwipo Daejeon
Suwon World Cupstadion
Capaciteit: 43.288
Gwangju World Cupstadion
Capaciteit: 44.118
Jeonju World Cupstadion
Capaciteit: 42.477
Jeju World Cupstadion
Capaciteit: 36.800
Daejeon World Cupstadion
Capaciteit: 40.535
Glandbleu01.jpg
Gwangju city - view apts.jpg
전주월드컵경기장.jpg
Jeju World Cup Stadium 2.JPG
Daejeon World Cup Stadium.JPG
Japan
Steden en stadions
Yokohama Saitama Fukuroi Osaka Rifu
International Stadium Yokohama
Capaciteit: 70.000
Saitamastadion
Capaciteit: 63.000
Shizuokastadion
Capaciteit: 50.600
Nagaistadion
Capaciteit: 50.000
Miyagi Stadion
Capaciteit: 49.000
NISSANSTADIUM20080608.JPG
Saitama stadium.jpg
Ecopa030304.jpg
Nagai stadium20040717.jpg
MiyagiStadiumTrackField.jpg
Ōita Niigata Kashima Kobe Sapporo
Ōitastadion
Capaciteit: 43.000
Denka Big Swan Stadium
Capaciteit: 42.300
Kashimastadion
Capaciteit: 42.000
Kobe City Misaki Park Stadion
Capaciteit: 42.000
Sapporo Dome
Capaciteit: 42.000
Ooita Stadium20090514.jpg
Bigswan080628.JPG
Kashima Stadium 1.JPG
Inside View of Kobe Wing Stadium.jpg
Sapporodome201108171.JPG

Scheidsrechters

AFC

Vlag van China
Lu Jun
Vlag van Japan
Toru Kamikawa
Vlag van Koeweit
Saad Mane
Vlag van Zuid-Korea
Kim Young-joo
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
Ali Bujsaim
CAF
Vlag van Benin
Coffi Codjia
Vlag van Egypte
Gamal Al-Ghandour
Vlag van Marokko
Mohamed Guezzaz
Vlag van Senegal
Falla N'Doye
Vlag van Tunesië
Mourad Daami

CONCACAF

Vlag van Costa Rica
William Mattus
Vlag van Guatemala
Carlos Batres
Vlag van Jamaica
Peter Prendergast
Vlag van Mexico
Felipe Ramos
Vlag van de Verenigde Staten
Brian Hall
OFC
Vlag van Australië
Mark Shield
CONMEBOL
Vlag van Argentinië
Ángel Sánchez
Vlag van Bolivia
René Ortubé
Vlag van Brazilië
Carlos Simon
Vlag van Colombia
Óscar Ruiz
Vlag van Ecuador
Byron Moreno
Vlag van Paraguay (1990-2013)
Ubaldo Aquino

UEFA

Vlag van Denemarken
Kim Milton Nielsen
Vlag van Engeland
Graham Poll
Vlag van Frankrijk
Gilles Veissière
Vlag van Duitsland
Markus Merk
Vlag van Griekenland
Kyros Vassaras
Vlag van Italië
Pierluigi Collina
Vlag van Nederland
Jan Wegereef
Vlag van Noorwegen
Terje Hauge
Vlag van Portugal
Vítor Pereira
Vlag van Schotland
Hugh Dallas
Vlag van Slowakije
Ľuboš Micheľ
Vlag van Spanje
Antonio López Nieto
Vlag van Zweden
Anders Frisk
Vlag van Zwitserland
Urs Meier

Eindronde

Voor het eerst in de geschiedenis wordt het wereldkampioenschap voetbal georganiseerd door twee landen, namelijk Japan en Zuid-Korea, en eveneens voor het eerst is dit niet op het Europese of Amerikaanse continent, maar in Azië.

Ongeveer twee jaar voor de start van de wereldbeker starten de voorrondes om de landen te selecteren die mogen deelnemen aan het WK. Nederland haalt het niet, en is er dit WK voor het eerst in zestien jaar niet bij, België haalt het net wel, na twee barragewedstrijden tegen Tsjechië, en is er voor de zesde maal op rij bij.

De 32 deelnemende landen komen in eerste instantie in acht poules van vier tegen elkaar uit, waarna de nummers 1 en 2 doorgaan naar de achtste finales. Frankrijk, in 1998 nog wereldkampioen en behorende tot de favorieten, scoort in deze eerste ronde geen enkel doelpunt en behaalt slechts één punt, en is zodoende meteen uitgeschakeld. Ook andere favorieten krijgen het nog moeilijk in de eerste ronde, Argentinië en Portugal halen de achtste finales niet.

Zeer verrassend is het team van Zuid-Korea. Aanvankelijk tot de zwakste deelnemers gerekend, weet het land tot de halve finales door te stoten, waar het uiteindelijk door Duitsland wordt verslagen. De Nederlandse coach van Zuid-Korea, Guus Hiddink, wordt in het land mateloos populair. Ook Turkije heeft de halve finales bereikt. Ook waren de kwartfinale plaatsen voor de Verenigde Staten en Senegal verrassend.

In de finale zijn het echter toch twee landen met een lange WK-traditie die tegenover elkaar staan, Duitsland en Brazilië. Brazilië wint door twee doelpunten van Ronaldo, en is wereldkampioen.

Ook dit WK worden de scheidsrechters ter discussie gesteld. Enkele van deze beslissingen konden het verschil maken tussen winst of verlies. Ook FIFA-voorzitter Sepp Blatter uit zijn ontevredenheid over de scheidsrechters, en stelt dat de regel dat ieder land slechts één arbiter mag afvaardigen beter kan afgeschaft worden. Zo zouden enkel de beste arbiters geselecteerd kunnen worden, en zouden scheids- of lijnrechter uit hetzelfde land kunnen komen, zodat deze beter op elkaar zijn ingesteld. Italië en Spanje, twee favorieten die door Zuid-Korea waren verslagen, protesteerden tegen een aantal volgens hen foutieve beslissingen in het voordeel van Zuid-Korea, zoals de omstreden rode kaart van Totti (Italië) en de onterecht afgekeurde doelpunten van deze twee landenploegen.

Groepsfase

Groep A

Frankrijk ging vol vertrouwen het kampioenschap tegemoet, het was de regerende Wereld- en Europees kampioen. Hun belangrijkste speler was nog steeds Zinedine Zidane, hij besliste vlak voor het WK de Champions-League finale van zijn club Real Madrid tegen Bayer Leverkusen met een volley: 2-1.[2] Echter, tijdens een vriendschappelijk duel tegen Zuid-Korea raakte Zidane zodanig geblesseerd, dat hij de start van het WK moest missen.[3] In het openingsduel speelde Frankrijk tegen Senegal, een land met 21 spelers uit de Franse competitie en een Franse coach, Bruno Metsu. Nadat David Trezeguet de paal raakte, scoorde Senegal: Bouba Diop profiteerde van half wegwerken van Fabien Barthez. In de tweede helft kreeg Frankrijk veel kansen, verder dan een schot van Thierry Henry op de lat kwam de ploeg niet.[3] In de tweede wedstrijd tegen Uruguay verloor Frankrijk vrij snel Thierry Henry, hij werd uit het veld gestuurd na een charge.[4] Verder dan een schot van Emmanuel Petit op de lat kwam de ploeg niet en kwalificatie voor de achtste finales kwam flink op de tocht.[5]

Frankrijk moest nu met 2-0 van Denemarken winnen om alsnog de volgende ronde te bereiken, op het EK won Frankrijk met 3-0. Het degelijke Deense team won met 2-1 van Uruguay en speelde met 1-1 gelijk tegen Senegal, Jon Dahl Tomasson scoorde alle doelpunten. Omdat de nood hoog was, werd Zinedine Zidane ingezet, weliswaar flink ingetapet. Meer kreupel dan fit kon hij het Franse wonder niet volbrengen, Denemarken won met 2-0[6] door doelpunten van spelers spelend in de Nederlandse competitie; Dennis Rommedahl van PSV en opnieuw Tomasson (Feyenoord). Opnieuw had Frankrijk pech met schoten op de lat van Marcel Desailly en David Trezeguet, voor de eerste keer sinds 1986 (Canada) scoorde een team geen doelpunten in het toernooi en voor de eerste keer sinds 1966 werd de wereldkampioen in de eerste ronde uitgeschakeld (Brazilië). Coach Roger Lemerre werd na het toernooi ontslagen.[7]

Senegal en Uruguay moesten uitmaken welk land naast Denemarken de achtste finale zou halen, Uruguay moest winnen. Senegal nam voor rust een 3-0 voorsprong mede door een makkelijk gegeven strafschop en een doelpunt neigend naar buitenspel. In de tweede helft gaf Uruguay gas, kwam terug in de wedstrijd en maakte twee doelpunten, Diego Forlán scoorde uit een volley, maar miste tevens een grote kans. De Nederlandse scheidsrechter Jan Wegereef gaf in de slotfase opnieuw een makkelijk gegeven strafschop nu aan Uruguay, Álvaro Recoba verzilverde de strafschop. In de ultieme slotfase miste Uruguay nog een vrije kopkans, Sengal ontsnapte en plaatste zich voor de achtste finales.[8] Wegereef maakte ook "indruk" door in een vrij sportieve wedstrijd twaalf gele kaarten uit te delen,[9] na de wedstrijd kon hij naar huis.[10]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Denemarken
 Denemarken
3 2 1 0 5 2 3 7
Vlag van Senegal
 Senegal
3 1 2 0 5 4 1 5
Vlag van Uruguay
 Uruguay
3 0 2 1 4 5 –1 2
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
3 0 1 2 0 3 –3 1

31 mei 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Frankrijk 
Vlag van Frankrijk
0 – 1
Vlag van Senegal
 Senegal
Seoul World Cup Stadion, Seoel
Toeschouwers: 62.561
Scheidsrechter: Ali Bujsaim (
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
Verenigde Arabische Emiraten)
wedstrijdverslag
Goal
 30' Bouba Diop

1 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Uruguay 
Vlag van Uruguay
1 – 2
Vlag van Denemarken
 Denemarken
Munsu Cup Stadion, Ulsan
Toeschouwers: 30.157
Scheidsrechter: Saad Mane (
Vlag van Koeweit
Koeweit)
Rodríguez
Goal
 47'
wedstrijdverslag
Goal
 45'
Goal
83' Tomasson

6 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Denemarken 
Vlag van Denemarken
1 – 1
Vlag van Senegal
 Senegal
Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 43.500
Scheidsrechter: Carlos Batres (
Vlag van Guatemala
Guatemala)
Tomasson
Goal
 16' (pen.)
wedstrijdverslag
Goal
 52' Diao

6 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Frankrijk 
Vlag van Frankrijk
0 – 0
Vlag van Uruguay
 Uruguay
Busan Asiad Main Stadion, Busan
Toeschouwers: 38.289
Scheidsrechter: Felipe Ramos (
Vlag van Mexico
Mexico)
wedstrijdverslag

11 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Denemarken 
Vlag van Denemarken
2 – 0
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
Incheon Munhak Stadion, Incheon
Toeschouwers: 48.100
Scheidsrechter: Vítor Melo Pereira (
Vlag van Portugal
Portugal)
Rommedahl
Goal
 22'
Tomasson
Goal
 67'
wedstrijdverslag

11 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Senegal 
Vlag van Senegal
3 – 3
Vlag van Uruguay
 Uruguay
Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 33.681
Scheidsrechter: Jan Wegereef (
Vlag van Nederland
Nederland)
Fadiga
Goal
 20' (pen.)
Bouba Diop
Goal
 26'
Goal
38'
wedstrijdverslag
Goal
 46' Morales
Goal
 69' Forlán
Goal
 88' (pen.) Recoba

Groep B

Spanje was als zo vaak een outsider voor de titel. Het verloor in de voorbereiding vaste doelman Santiago Cañizares door een blessure,[11] Iker Casillas verving hem als eerste doelman. Spanje won voor de eerste keer sinds 1950 zijn eerste duel op een WK, Slovenië werd met 3-1 verslagen. De Sloveense coach Srečko Katanec stuurde zijn sterspeler Zlatko Zahovič naar huis wegens kritiek op de leiding.[12] Zonder Zahovic verloor de ploeg kansloos van Zuid-Afrika, al was de uitslag draaglijk: 1-0.[13]

Zuid-Afrika en Paraguay streden om de tweede plaats in de groep: het onderlinge duel eindigde in 2-2. Zuid-Afrika had genoeg aan een gelijkspel tegen Spanje om verder te komen, het kwam twee keer terug van een achterstand, maar kwam uiteindelijk in de 56e minuut op een 3-2 achterstand. De Zuid-Afrikaanse doelman Andre Arendse, die de voorkeur kreeg boven de bij SC Heerenveen spelende Hans Vonk maakte vooral bij het eerste doelpunt een ongelukkige indruk.[14] Op dat moment stond Paraguay met 0-1 achter tegen Slovenië, mede door een vroege rode kaart van Carlos Peredes en een inschattingsfout van doelman José Luis Chilavert. Daarna begon het te draaien bij Paraguay en het won met 3-1, het laatste doelpunt viel in de 84e minuut. De Zuid-Afrikaanse coach Jomo Sono vond het niet nodig zijn ploeg te informeren over de stand bij de andere wedstrijd[15] en met miniem verschil in doelsaldo (Paraguay scoorde één keer meer dan Zuid-Afrika) plaatste Paraguay zich voor de achtste finales.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Spanje
 Spanje
3 3 0 0 9 4 5 9
Vlag van Paraguay (1990-2013)
 Paraguay
3 1 1 1 6 6 0 4
Vlag van Zuid-Afrika
 Zuid-Afrika
3 1 1 1 5 5 0 4
Vlag van Slovenië
 Slovenië
3 0 0 3 2 7 –5 0

2 juni 2002
«onderlinge duels»
16:30 (UTC+9)
Paraguay 
Vlag van Paraguay (1990-2013)
2 – 2
Vlag van Zuid-Afrika
Zuid-Afrika
Busan Asiad Mainstadion, Busan
Toeschouwers: 25.186
Scheidsrechter: Ľuboš Micheľ (
Vlag van Slowakije
Slowakije)
Santa Cruz
Goal
 39'
Arce
Goal
 55'
wedstrijdverslag
Goal
 63' Mokoena
Goal
 90+1' (pen.) Fortune

2 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Spanje 
Vlag van Spanje
3 – 1
Vlag van Slovenië
Slovenië
Gwangju World Cupstadion, Gwangju
Toeschouwers: 28.598
Scheidsrechter: Mohamed Guezzaz (
Vlag van Marokko
Marokko)
Raúl
Goal
 44'
Valerón
Goal
 74'
Hierro
Goal
 87' (pen.)
wedstrijdverslag
Goal
 45+2' Cimirotič

7 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Spanje 
Vlag van Spanje
3 – 1
Vlag van Paraguay (1990-2013)
Paraguay
Jeonju World Cupstadion, Jeonju
Toeschouwers: 24.000
Scheidsrechter: Gamal Ghandour (
Vlag van Egypte
Egypte)
Morientes
Goal
 53'
Goal
69'
Hierro
Goal
 83' (pen.)
wedstrijdverslag
Goal
 10' (e.d.) Puyol

8 juni 2002
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+9)
Zuid-Afrika 
Vlag van Zuid-Afrika
1 – 0
Vlag van Slovenië
Slovenië
Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 47.226
Scheidsrechter: Ángel Sánchez (
Vlag van Argentinië
Argentinië)
Nomvethe
Goal
 4'
wedstrijdverslag

12 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Zuid-Afrika 
Vlag van Zuid-Afrika
2 – 3
Vlag van Spanje
Spanje
Daejeon World Cupstadion, Daejeon
Toeschouwers: 31.024
Scheidsrechter: Saad Mane (
Vlag van Koeweit
Koeweit)
McCarthy
Goal
 31'
Radebe
Goal
 53'
wedstrijdverslag
Goal
 4'
Goal
56' Raúl
Goal
 45+1' Mendieta

12 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Slovenië 
Vlag van Slovenië
1 – 3
Vlag van Paraguay (1990-2013)
Paraguay
Jeju World Cupstadion, Seogwipo
Toeschouwers: 30.176
Scheidsrechter: Felipe Ramos (
Vlag van Mexico
Mexico)
Ačimovič
Goal
 45+1'
wedstrijdverslag
Goal
 65'
Goal
84' Cuevas
Goal
 73' Campos

Groep C

China plaatste zich voor de eerste keer voor het WK en de FIFA kwam de Chinese supporters tegemoet door China te laten spelen in Zuid-Korea.[16] Het team werd gecoacht door Bora Milutinović, die voor de vijfde achtereenvolgende keer deelnam aan het WK met een andere ploeg. Bereikte hij met Mexico, Costa Rica, de Verenigde Staten en Nigeria steeds de achtste finales, nu werden alle drie wedstrijden kansloos verloren zonder een doelpunt te maken.

De interessantste affiche van deze groep was Brazilië tegen Turkije, dat voor de eerste keer sinds 1954 deelnam aan het WK. Brazilië had een roerige WK-kwalificatie achter de rug met zes nederlagen en drie bondscoaches, maar het had wel Ronaldo terug, de sterspeler had meer dan twee jaar niet gespeeld vanwege een blessure.[17] De wedstrijd dreigde op 1-1 te eindigen door doelpunten van Hasan Şaş en Ronaldo, totdat Alpay Luizão buiten het strafschopgebied neerhaalde. De scheidsrechter gaf een strafschop, die door Rivaldo werd benut.[18] Geïrriteerd door het voorval gooide Hakan Ünsal de bal naar Rivaldo, die acteerde alsof zijn gezicht was geraakt.[19] De scheidsrecht gaf de speler een tweede gele kaart, Rivaldo werd later door de FIFA beboet met een geldboete.[20]

Turkije streed met Costa Rica om de tweede plaats in de groep. In het onderlinge duel kwam Costa Rica vlak voor tijd gelijk[21] en had nu genoeg aan een gelijkspel tegen Brazilië om de achtste finales te halen. In een doelpuntrijke wedstrijd voldeed Brazilië aan zijn sportieve plicht en won met 5-2, in Seoul versloeg Turkije China met 3-0 en op basis van een beter doelsaldo plaatste Turkije zich voor de achtste finales.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Brazilië
 Brazilië
3 3 0 0 11 3 8 9
Vlag van Turkije
 Turkije
3 1 1 1 5 3 2 4
Vlag van Costa Rica
 Costa Rica
3 1 1 1 5 6 –1 4
Vlag van China
 China
3 0 0 3 0 9 –9 0

3 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Brazilië
Vlag van Brazilië
2 – 1
Vlag van Turkije
Turkije
Munsu Cup Stadion, Ulsan
Toeschouwers: 33.842
Scheidsrechter: Kim Young-Joo (
Vlag van Zuid-Korea
Zuid-Korea)
Ronaldo
Goal
 50'
Rivaldo
Goal
 87' (pen.)
wedstrijdverslag
Goal
 45+2' Şaş

4 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
China
Vlag van China
0 – 2
Vlag van Costa Rica
Costa Rica
Gwangju World Cupstadion, Gwangju
Toeschouwers: 27.217
Scheidsrechter: Kyros Vassaras (
Vlag van Griekenland
Griekenland)
wedstrijdverslag
Goal
 61' Gómez
Goal
 65' Wright

8 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Brazilië
Vlag van Brazilië
4 – 0
Vlag van China
China
Jeju World Cupstadion, Seogwipo
Toeschouwers: 36.750
Scheidsrechter: Anders Frisk (
Vlag van Zweden
Zweden)
Roberto Carlos
Goal
 15'
Rivaldo
Goal
 32'
Ronaldinho
Goal
 45' (pen.)
Ronaldo
Goal
 55'
wedstrijdverslag

9 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Costa Rica
Vlag van Costa Rica
1 – 1
Vlag van Turkije
Turkije
Incheon Munhak Stadion, Incheon
Toeschouwers: 42.299
Scheidsrechter: Coffi Codjia (
Vlag van Benin
Benin)
Parks
Goal
 86'
wedstrijdverslag
Goal
 39' Belözoğlu

13 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Costa Rica
Vlag van Costa Rica
2 – 5
Vlag van Brazilië
Brazilië
Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 38.524
Scheidsrechter: Gamal Ghandour (
Vlag van Egypte
Egypte)
Wanchope
Goal
 39'
Gómez
Goal
 56'
wedstrijdverslag
Goal
 10'
Goal
13' Ronaldo
Goal
 38' Edmilson
Goal
 62' Rivaldo
Goal
 64' Júnior

13 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Turkije
Vlag van Turkije
3 – 0
Vlag van China
China
Seoul World Cup Stadion, Seoel
Toeschouwers: 43.605
Scheidsrechter: Oscar Ruíz (
Vlag van Colombia
Colombia)
Şaş
Goal
 6'
Bülent
Goal
 9'
Davala
Goal
 85'
wedstrijdverslag

Groep D

Zuid-Korea had in vijf WK-eindronden nog nooit een wedstrijd gewonnen, daar moest op het WK (deels) in eigen land verandering in komen, de Nederlander Guus Hiddink werd hiervoor aangetrokken.[22] Om het doel te bereiken gebruikte Hiddink voor Koreaanse begrippen onorthodoxe methoden, de hiërarchie van de oude spelers werd doorbroken, jonge spelers kregen een kans en er werd vooral geoefend tegen sterke tegenstanders om de weerstand te vergroten.[23] Weerstand tegen deze aanpak was groot, maar Hiddink wist de bond te overtuigen van zijn aanpak. In de eerste wedstrijd van het WK werd eindelijk de eerste zege op een WK geboekt, Polen werd met 2-0 verslagen. Tegen de Verenigde Staten werd met 1-1 gelijk gespeeld mede door een gemiste strafschop.[24]

Portugal had de laatste jaren indruk gemaakt met een halve finale op het EK, Luis Figo werd in 2001gekozen tot beste speler van de wereld[25] en in de kwalificatie werd de nummer vier van het laatste WK Nederland verslagen. De wedstrijd tegen de Verenigde Staten leek vooraf geen probleem maar binnen 36 minuten stond de ploeg met 3-0 achter, het eerste doelpunt werd gescoord door de bij Ajax spelende John O'Brien. Portugal kwam nog terug in de wedstrijd mede door een ongelukkig eigen doelpunt van Jeff Agoos,[26] cverder dan een 3-2 nederlaag kwam de ploeg niet.[27] Na het debacle nam Portugal revanche door met 4-0 van Polen te winnen: Pauleta scoorde drie doelpunten. Voor de laatste speelronde stonden Zuid-Korea en de Verenigde Staten aan de leiding met vier punten, gevolgd door Portugal met drie punten, Polen was na twee duidelijke nederlagen kansloos.

Polen nam in ieder geval sportieve revanche door met 3-1 van de Verenigde Staten te winnen, daardoor zouden Portugal en Zuid-Korea in hun onderling duel genoeg aan een gelijkspel hebben, maar Zuid-Korea had de drive om voor eigen publiek een goede indruk te maken. Portugal had opnieuw moeite met een veel minder getalenteerd maar enthousiaste tegenstander en leefde zich uit in hard spel. João Pinto kreeg na 27 minuten een rode kaart na een onbesuisde charge, hij zou later voor vier maanden geschorst worden, omdat hij tevens de scheidsrechter in de maag stompte.[28] Beto kreeg in de 68e minuut een tweede gele kaart, waardoor Portugal nog met negen man speelde. Vlak daarna scoorde Park Ji-sung met een geslaagde uithaal 1-0. Met negen man viel Portugal overdroten aan, Luis Figo's vrije trap miste precisie en in een chaotische situatie raakte Sérgio Conceição de paal, het mocht niet baten en Portugal was voortijdig uitgeschakeld.[29] Na dit mislukte toernooi nam coach António Oliveira ontslag.[30]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
3 2 1 0 4 1 3 7
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
3 1 1 1 5 6 –1 4
Vlag van Portugal
 Portugal
3 1 0 2 6 4 2 3
Vlag van Polen
 Polen
3 1 0 2 3 7 –4 3

4 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Zuid-Korea 
Vlag van Zuid-Korea
2 – 0
Vlag van Polen
 Polen
Busan Asiad Mainstadion, Busan
Toeschouwers: 48.760
Scheidsrechter: Oscar Ruíz (
Vlag van Colombia
Colombia)
Hwang Sun-hong
Goal
 26'
Yoo Sang-chul
Goal
 53'

5 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Verenigde Staten 
Vlag van de Verenigde Staten
3 – 2
Vlag van Portugal
 Portugal
Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 37.306
Scheidsrechter: Byron Moreno (
Vlag van Ecuador
Ecuador)
O'Brien
Goal
 4'
J. Costa
Goal
 29' (e.d.)
McBride
Goal
 36'
Goal
 39' Beto
Goal
 71' (e.d.) Agoos

10 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zuid-Korea 
Vlag van Zuid-Korea
1 – 1
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 60.778
Scheidsrechter: Urs Meier (
Vlag van Zwitserland
Zwitserland)
Ahn Jung-hwan
Goal
 78'
Goal
 24' Mathis

10 juni 2002
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+9)
Portugal 
Vlag van Portugal
4 – 0
Vlag van Polen
 Polen
Jeonju World Cupstadion, Jeonju
Toeschouwers: 31.000
Scheidsrechter: Hugh Dallas (
Vlag van Schotland
Schotland)
Pauleta
Goal
 14'
Goal
65'
Goal
77'
Costa
Goal
 88'

14 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Portugal 
Vlag van Portugal
0 – 1
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
Incheon Munhak Stadion, Incheon
Toeschouwers: 50.239
Scheidsrechter: Ángel Sánchez (
Vlag van Argentinië
Argentinië)
Goal
 70' Park Ji-sung

14 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Polen 
Vlag van Polen
3 – 1
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
Daejeon World Cupstadion, Daejeon
Toeschouwers: 26.482
Scheidsrechter: Lu Jun (
Vlag van China
China)
Olisadebe
Goal
 3'
Kryszałowicz
Goal
 5'
Żewłakow
Goal
 66'
Goal
 83' Donovan

Groep E

Een van de grote verrassingen van de kwalificatie was de uitschakeling van het Nederland door Ierland, in september 2001 verloor de formatie van Louis van Gaal met 1-0 door een doelpunt van Jason McAteer.[31] Belangrijkste speler was Roy Keane, de compromisloze, harde middenvelder van Manchester United. Keane gaf tijdens het trainingskamp al aan dat hij na het WK zou stoppen als international.[32] Tijdens het trainingskamp in Saipan ergerde hij zich overal aan, maakte met iedereen ruzie en beledigde manager Mick McCarthy tijdens groepsgesprekken.[33] Mc Carthy stuurde Keane naar huis.[34] Er werd niets meer verwacht van de Ierse ploeg, maar de ploeg bleef keurig op de been tegen de kampioen van Afrika Kameroen: 1-1. Tegen Duitsland kwam de ploeg snel op achterstand, het stuitte constant op de uitblinkende doelman Oliver Kahn, in de blessuretijd scoorde Robbie Keane de gelijkmaker.[35] Ierland zou nu genoeg hebben aan een 2-0 overwinning op Saoedi-Arabië, mede door twee fouten van doelman Mohammed Al-Deayea won Ierland met 3-0 en plaatste zich voor de achtste finales.

Duitsland, dat een slecht EK en een moeizame WK-kwalificatie achter de rug had behoorde niet tot de favorieten. Het profiteerde wel van de goede prestaties van Bayer Leverkusen dat streed voor de Duitse titel, de Duitse beker en de Champions League Finale, maar geen prijzen won, liefst vijf spelers zaten in de Duitse selectie. Belangrijkste speler was middenvelder Michael Ballack, hij vertrok naar de grote concurrent Bayern München. Duitsland haalde een grote score tegen Saoedi-Arabië: 8-0, de bij FC Kaiserslautern spelende Miroslav Klose was drie keer succesvol met het hoofd. Na het gelijkspel was de wedstrijd tegen Ierland was de wedstrijd tegen Kameroen beslissend, Duitsland zou genoeg hebben aan een gelijkspel. Kameroen werd getraind door de Duitser Winfried Schäfer en had in Samuel Eto'o een veelbelovende jonge aanvaller. In de eerste helft hield Kahn de ploeg weer op de been, maar verloor Carsten Ramelow door twee gele kaarten. In de tweede helft kon Kameroen geen vuist meer maken en won Duitsland met 2-0[36] door doelpunten van Bode en Miroslav Klose, zijn vijfde doelpunt alweer. Een opvallend record boekte scheidsrechter López Nieto; in een niet hard duel deelde hij twaalf gele en twee rode kaarten uit , hij verbeterte het record van Jan Wegereef tijdens Uruguay-Senegal een paar uur eerder.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Duitsland
 Duitsland
3 2 1 0 11 1 10 7
Vlag van Ierland
 Ierland
3 1 2 0 5 2 3 5
Vlag van Kameroen
 Kameroen
3 1 1 1 2 3 –1 4
Vlag van Saoedi-Arabië
 Saoedi-Arabië
3 0 0 3 0 12 –12 0

1 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Ierland
Vlag van Ierland
1 – 1
Vlag van Kameroen
Kameroen
Niigata Stadion, Niigata
Toeschouwers: 33.679
Scheidsrechter: Toru Kamikawa (
Vlag van Japan
Japan)
Holland
Goal
 52'
Goal
 39' Mboma

1 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Duitsland
Vlag van Duitsland
8 – 0
Vlag van Saoedi-Arabië
Saoedi-Arabië
Sapporo Dome, Sapporo
Toeschouwers: 32.218
Scheidsrechter: Ubaldo Aquino (
Vlag van Paraguay (1990-2013)
Paraguay)
Klose
Goal
 20'
Goal
25'
Goal
70'
Ballack
Goal
 40'
Jancker
Goal
 45+1'
Linke
Goal
 73'
Bierhoff
Goal
 84'
Schneider
Goal
 90+1'

5 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Duitsland
Vlag van Duitsland
1 – 1
Vlag van Ierland
Ierland
Kashimastadion , Ibaraki
Toeschouwers: 35.854
Scheidsrechter: Kim Milton Nielsen (
Vlag van Denemarken
Denemarken)
Klose
Goal
 19'
Goal
 90+2' Keane

6 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Kameroen
Vlag van Kameroen
1 – 0
Vlag van Saoedi-Arabië
Saoedi-Arabië
Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 52.328
Scheidsrechter: Terje Hauge (
Vlag van Noorwegen
Noorwegen)
Eto'o
Goal
 66'

11 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Kameroen
Vlag van Kameroen
0 – 2
Vlag van Duitsland
Duitsland
Shizuoka 'ECOPA' Stadion, Shizuoka
Toeschouwers: 47.085
Scheidsrechter: Antonio López Nieto (
Vlag van Spanje
Spanje)
Goal
 50' Bode
Goal
 79' Klose

11 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Saoedi Arabië
Vlag van Saoedi-Arabië
0 – 3
Vlag van Ierland
Ierland
International Stadion, Yokohoma
Toeschouwers: 65.320
Scheidsrechter: Falla Ndoye (
Vlag van Senegal
 Senegal)
Goal
 7' Keane
Goal
 61' Breen
Goal
 87' Duff

Groep F

Argentinië behoorde vooraf samen met Frankrijk tot de topfavorieten van dit toernooi. Het plaatste zich met overmacht als eerste in de Zuid-Amerikaanse kwalificatieronde, het had een voorsprong van 13 punten op Brazilië.[37] Acht spelers speelden bij Italiaanse topclubs, belangrijkste aanvaller was nog steeds Gabriel Batistuta, die in zijn vorige twee WK-Toernooien negen keer scoorde, maar geen eremetaal met zijn land vergaarde. Argentinië was ingedeeld in een sterke groep, de "groep des doods"[38] met Nigeria, Zweden en aartsvijand Engeland als tegenstanders. In de eerste wedstrijd miste het veel kansen tegen Nigeria, alleen Batistuta was succesvol in de 63e minuut. In de tweede wedstrijd zon Engeland op revanche vanwege de nederlaag van 1998 op het vorige WK, waarbij David Beckham uit het veld werd gestuurd na een provocatie van Diego Simeone.[39] Net als toen had Argentinië veel moeite met Michael Owen, hij schoot op de paal en veroorzaakte in een duel met Mauricio Pochettino een strafschop.[40] Uitgerekend David Beckham verzilverde de strafschop en had zijn ultieme revanche.[41] In de tweede helft bleef Engeland sterker, alleen in de slotfase kon Argentinië gevaarlijk worden, maar sterk ingrijpen van David Seaman zorgde dat de Engelse overwinning veilig werd gesteld.[42]

Nigeria was uitgeschakeld na een 2-1 nederlaag tegen Zweden, het kwam aan de leiding door een doelpunt van Julius Aghahowa, die indruk maakte met vooral de 8-voudige salto om het doelpunt te vieren.[43] Het fysiek sterke Zweden versloeg uiteindelijk de artiesten van Nigeria door twee doelpunten van Henrik Larsson.[44] Zweden en Engeland stonden nu bovenaan de groep met vier punten met één punt voorsprong op Argentinië, dat nu moest winnen van Zweden. Zweden groef zich in en Argentinië kreeg met name via Juan Pablo Sorín en Claudio López goede kansen de score te openen. In de tweede helft kreeg Zweden bij een zeldzame uitbraak een vrije trap die door Anders Svensson werd benut. Argentinië viel wanhopig aan en in de tegenaanval schoot Andreas Andersson op de paal. In de slotfase mistte Ariel Ortega een strafschop na een zelf versierde actie, Hernán Crespo schoot raak in de rebound, maar de tijd was voor Argentinië tekort om het winnende doelpunt te scoren.[45] Na Frankrijk was nu ook Argentinië uitgeschakeld, het plaatste zich voor de eerste keer sinds 1962 niet voor de tweede ronde. Engeland had genoeg aan een gelijkspel tegen Nigeria om zich te plaatsen: 0-0.[46]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Zweden
 Zweden
3 1 2 0 4 3 1 5
Vlag van Engeland
 Engeland
3 1 2 0 2 1 1 5
Vlag van Argentinië
 Argentinië
3 1 1 1 2 2 0 4
Vlag van Nigeria
 Nigeria
3 0 1 2 1 3 –2 1

2 juni 2002
«onderlinge duels»
14:30 (UTC+9)
Argentinië
Vlag van Argentinië
1 – 0
Vlag van Nigeria
Nigeria
Kashimastadion, Ibaraki
Toeschouwers: 34.050
Scheidsrechter: Gilles Veissière (
Vlag van Frankrijk
Frankrijk)
Batistuta
Goal
 63'

2 juni 2002
«onderlinge duels»
18:30 (UTC+9)
Engeland
Vlag van Engeland
1 – 1
Vlag van Zweden
Zweden
Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 52.721
Scheidsrechter: Carlos Simon (
Vlag van Brazilië
Brazilië)
Campbell
Goal
 24'
Goal
 59' Alexandersson

7 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zweden
Vlag van Zweden
2 – 1
Vlag van Nigeria
Nigeria
Kobe Wing Stadion, Kobe
Toeschouwers: 36.194
Scheidsrechter: René Ortube (
Vlag van Bolivia
Bolivia)
Larsson
Goal
 35'
Goal
63' (pen.)
Goal
 27' Aghahowa

7 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Argentinië
Vlag van Argentinië
0 – 1
Vlag van Engeland
Engeland
Sapporo Dome, Sapporo
Toeschouwers: 35.927
Scheidsrechter: Pierluigi Collina (
Vlag van Italië
Italië)
Goal
 44' (pen.) Beckham

12 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zweden
Vlag van Zweden
1 – 1
Vlag van Argentinië
Argentinië
Miyagistadium, Rifu
Toeschouwers: 45.777
Scheidsrechter: Ali Busjaim (
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten
Verenigde Arabische Emiraten)
Svensson
Goal
 59'
Goal
 88' Crespo

12 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Nigeria
Vlag van Nigeria
0 – 0
Vlag van Engeland
Engeland
Nagaistadion, Osaka
Toeschouwers: 44.684
Scheidsrechter: Brian Hall (
Vlag van de Verenigde Staten
Verenigde Staten)

Groep G

Italië begon zoals gebruikelijk met een zakelijke benadering aan het WK, tegen Ecuador hield het de verdediging gesloten en voor rust besliste de ultieme afmaker Christian Vieri het duel met twee doelpunten. Tegen Kroatië zorgde Vierri voor zijn derde doelpunt van het toernooi. Het duel kantelde echter, twee doelpunten van Italië werden op dubieuze gronden afgekeurd en mistasten in de Italiaanse verdediging zorgde voor twee Kroatische doelpunten.[47]

Italië moest nu winnen van Mexico om zich zeker te stellen van de achtste finales. Mexico was het toernooi begonnen met twee minimale overwinningen op Kroatië (1-0) en Ecuador (2-1) en kon zich geen nederlaag veroorloven, aangezien Kroatië tegen het puntloze Ecuador speelde. Na een sterkere beginfase van Italië met opnieuw een dubieuze afkeuring van een Italiaans doelpunt (Filippo Inzaghi) kwam Mexico op voorsprong dankzij een bijzondere achterwaartse kopbal van Jared Borgetti.[48] De Mexicanen speelden nu sterker, Fabio Cannavaro redde de bal op het laatste moment om de 2-0 te voorkomen. In de 78e minuut zorgde invaller Alessandro Del Piero voor de gelijkmaker. Omdat Kroatië verloor van Ecuador[49] plaatste Italië zich alsnog voor de achtste finales.[50]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Mexico
 Mexico
3 2 1 0 4 2 2 7
Vlag van Italië
 Italië
3 1 1 1 4 3 1 4
Vlag van Kroatië
 Kroatië
3 1 0 2 2 3 –1 3
Vlag van Ecuador
 Ecuador
3 1 0 2 2 4 –2 3

3 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Kroatië
Vlag van Kroatië
0 – 1
Vlag van Mexico
Mexico
Niigata Stadion, Niigata
Toeschouwers: 32.239
Scheidsrechter: Lu Jun (
Vlag van China
China)
Goal
 60' (pen.) Blanco

3 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Italië
Vlag van Italië
2 – 0
Vlag van Ecuador
Ecuador
Sapporo Dome, Sapporo
Toeschouwers: 31.081
Scheidsrechter: Brian Hall (
Vlag van de Verenigde Staten
Verenigde Staten)
Vieri
Goal
 7'
Goal
27'

8 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Italië
Vlag van Italië
1 – 2
Vlag van Kroatië
Kroatië
Kashimastadion, Ibaraki
Toeschouwers: 36.472
Scheidsrechter: Graham Poll (
Vlag van Engeland
Engeland)
Vieri
Goal
 55'
Goal
 73' Olić
Goal
 76' Rapaić

9 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Mexico
Vlag van Mexico
2 – 1
Vlag van Ecuador
Ecuador
Miyagistadion, Rifu
Toeschouwers: 45.610
Scheidsrechter: Mourad Daami (
Vlag van Tunesië
Tunesië
Borgetti
Goal
 28'
Torrado
Goal
 57'
Goal
 5' Delgado

13 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Mexico
Vlag van Mexico
1 – 1
Vlag van Italië
Italië
Ōitastadion, Oita
Toeschouwers: 39.291
Scheidsrechter: Carlos Simon (
Vlag van Brazilië
Brazilië)
Borgetti
Goal
 34'
Goal
 85' Del Piero

13 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Ecuador
Vlag van Ecuador
1 – 0
Vlag van Kroatië
Kroatië
International Stadion, Yokohoma
Toeschouwers: 65.862
Scheidsrechter: William Mattus (
Vlag van Costa Rica
Costa Rica)
Méndez
Goal
 48'

Groep H

Net als Zuid-Korea met Guus Hiddink trok Japan een buitenlandse coach aan om het land aanzien te geven op hun wereldkampioenschap in eigen land, alleen in 1998 kwalificeerde Japan zich eerder voor een WK en verloor daar alle wedstrijden. Vanaf 1998 werd Philippe Troussier coach, daarvoor was hij bondscoach van verschillende Afrikaanse landen. In een niet bijster sterke groep plaatste Japan zich voor de achtste finales na een gelijkspel tegen België (2-2) en overwinningen op Rusland (1-0) en Tunesië (2-0). Opvallendste speler was Junichi Inamoto, die voor Arsenal, maar daar totaal niet aan bod kwam. Inamato scoorde twee doelpunten, tegen België en de winnende tegen Rusland.[51]

Het rommelde behoorlijk in het Belgische kamp. vlak voor de reis naar Japan raakte bekend dat bondscoach Robert Waseige na het WK had getekend bij Standard Luik zonder de pers in lichten.[52] Wesley Sonck eiste een basisplaats op als spits, terwijl hij alleen maar invaller was en de Belgische pers speelde in op de almaar groter worden onrust in en rond de nationale ploeg, met ruzies, achterklap en persboycots van zowel spelers als journalisten als gevolg.[53] De prestaties waren beroerd met gelijke spelen tegen Japan en Tunesië, de laatste wedstrijd tegen Rusland moest gewonnen worden. Bij een 1-1 stand scoorde uigerekend invaller Wesley Sonck 2-1, vlak daarna scoorde de enige speler die achter de bondscoach stond Marc Wilmots. België leunde sterk op hun routinier en aanvoerder, hij scoorde in alle drie wedstrijden. Rusland scoorde nog in de slotfase 3-2, maar de zege kwam niet in gevaar.[54]

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Japan
 Japan
3 2 1 0 5 2 3 7
Vlag van België
 België
3 1 2 0 6 5 1 5
Vlag van Rusland
 Rusland
3 1 0 2 4 4 0 3
Vlag van Tunesië
 Tunesië
3 0 1 2 1 5 –4 1

4 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Japan
Vlag van Japan
2 – 2
Vlag van België
België
Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 55.256
Scheidsrechter: William Mattus (
Vlag van Costa Rica
Costa Rica)
Suzuki
Goal
 59'
Inamoto
Goal
 67'
Goal
 57' Wilmots
Goal
 75' Van Der Heyden

5 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Rusland
Vlag van Rusland
2 – 0
Vlag van Tunesië
Tunesië
Kobe Wing Stadion, Kobe
Toeschouwers: 30.957
Scheidsrechter: Peter Prendergast (
Vlag van Jamaica
Jamaica)
Titov
Goal
 59'
Karpin
Goal
 64' (pen.)

9 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Japan
Vlag van Japan
1 – 0
Vlag van Rusland
Rusland
International Stadion, Yokohama
Toeschouwers: 66.108
Scheidsrechter: Markus Merk (
Vlag van Duitsland
Duitsland)
Inamoto
Goal
 51'

10 juni 2002
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+9)
Tunesië
Vlag van Tunesië
1 – 1
Vlag van België
België
Ōitastadion, Ōita
Toeschouwers: 52.000
Scheidsrechter: Mark Shield (
Vlag van Australië
Australië)
Bouzaiene
Goal
 17'
Goal
 13' Wilmots

14 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Tunesië
Vlag van Tunesië
0 – 2
Vlag van Japan
Japan
Nagaistadion, Osaka
Toeschouwers: 45.213
Scheidsrechter: Gilles Veissière (
Vlag van Frankrijk
Frankrijk)
Goal
 48' Morishima
Goal
 75' Nakata

14 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
België
Vlag van België
3 – 2
Vlag van Rusland
Rusland
Shizuoka 'ECOPA' Stadion, Shizuoka
Toeschouwers: 46.640
Scheidsrechter: Kim Milton Nielsen (
Vlag van Denemarken
Denemarken)
Walem
Goal
 7'
Sonck
Goal
 78'
Wilmots
Goal
 82'
Goal
 52' Bjestsjastnik
Goal
 88' Sytsjov

Knock-outfase

Achtste finale Kwartfinale Halve finale Finale
15 juni – Seogwipo            
 
Vlag van Duitsland
 Duitsland
 1
21 juni – Ulsan
 
Vlag van Paraguay (1990-2013)
 Paraguay
 0  
 
Vlag van Duitsland
 Duitsland
 1
17 juni – Jeonju
   
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
 0  
 
Vlag van Mexico
 Mexico
 0
25 juni – Seoul
 
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
 2  
 
Vlag van Duitsland
 Duitsland
 1
16 juni – Suwon
   
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
 0  
 
Vlag van Spanje
 Spanje
 1 (3)
22 juni – Gwangju
 
Vlag van Ierland
 Ierland
 1 (2)  
 
Vlag van Spanje
 Spanje
 0 (3)
18 juni – Daejeon
   
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
 0 (5)  
 
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
 2
30 juni – Yokohama
 
Vlag van Italië
 Italië
 1  
 
Vlag van Duitsland
 Duitsland
 0
15 juni – Niigata
   
Vlag van Brazilië
 Brazilië
 2
 
Vlag van Denemarken
 Denemarken
 0
21 juni – Shizuoka
 
Vlag van Engeland
 Engeland
 3  
 
Vlag van Engeland
 Engeland
 1
17 juni – Kobe
   
Vlag van Brazilië
 Brazilië
 2  
 
Vlag van Brazilië
 Brazilië
 2
26 juni – Saitama
 
Vlag van België
 België
 0  
 
Vlag van Brazilië
 Brazilië
 1
16 juni – Ōita
   
Vlag van Turkije
 Turkije
 0   Derde plaats
 
Vlag van Zweden
 Zweden
 1
22 juni – Osaka 29 juni – Daegu
 
Vlag van Senegal
 Senegal
 2  
 
Vlag van Senegal
 Senegal
 0  
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
 2
18 juni – Miyagi
   
Vlag van Turkije
 Turkije
 1    
Vlag van Turkije
 Turkije
 3
 
Vlag van Japan
 Japan
 0
 
Vlag van Turkije
 Turkije
 1  

Achtste finale

Duitsland - Paraguay

De coach van Paraguay, Cesare Maldini was bij het vorige WK coach van Italië en stond bekend als een defensieve coach. Dat kwam uit, want Paraguay speelde vooral om niet te verliezen, Duitsland probeerde het wel, maar kon weinig creëren. De beste kans in de eerste helft was voor Paraguay, Jorge Campos produceerde een schot van afstand, die door doelman Oliver Kahn zorgvuldig werd gepareerd. In de laatste minuut van de wedstrijd onderschepte Kahn een zeldzame aanval van Paraguay, schoot de bal ver over de middenlijn, via een Paraguyaanse verdediger kwam de bal bij Bernd Schneider, die invaller Oliver Neuville bediende. Tijd was tekort om er nog iets van te maken bij Paraguay, in de slotfase werd Roberto Acuña uit het veld gestuurd na een elleboogstoot op Michael Ballack.[55]


15 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Duitsland
Vlag van Duitsland
1 – 0
Vlag van Paraguay (1990-2013)
Paraguay
Jeju World Cupstadion, Seogwipo
Toeschouwers: 25.176
Scheidsrechter: Carlos Batres (
Vlag van Guatemala
Guatemala)
Neuville
Goal
 88'

Denemarken - Engeland

Denemarken presenteerde zich tot dusverre als een solide team dat weinig fouten maakte. Tegen Engeland zorgden misgrepen er echter voor dat Denemarken al in de eerste helft kansloos was. Gegrabbel van doelman Thomas Sørensen zorgde ervoor dat de kopbal van Rio Ferdinand gepromoveerd werd tot doelpunt, na de 2-0 van Michael Owen bediende Niclas Jensen per abuis David Beckham die Emile Heskey liet scoren.[56] Bij alle doelpunten was Beckham betrokken, hij zorgde ook voor een spaarzaam hoogtepunt in de tweede helft, zijn afstandsschot werd gepareerd door Sørensen. De uitschakeling betekende het einde van de interandcarrière van aanvoerder Jan Heintze, die op 38-jarige leeftijd nog steeds op topniveau speelde.[57]


15 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Denemarken
Vlag van Denemarken
0 – 3
Vlag van Engeland
Engeland
Niigata Stadion, Niigata
Toeschouwers: 40.582
Scheidsrechter: Markus Merk (
Vlag van Duitsland
Duitsland)
Goal
 5' Ferdinand
Goal
 22' Owen
Goal
 44' Heskey

Senegal - Zweden

Senegal tegen Zweden was een wedstrijd tussen twee reuzendoders, deze ploegen waren er mede-verantwoordelijk voor dat de topfavorieten Frankrijk en Argentinië werden uitgeschakeld. In het begin had Zweden de overhand en Henrik Larsson opende de score met een kopbal. Daarna kwam Senegal opzetten, met name El Hadji Diouf hield de Zweedse verdediging bezig met zijn onvoorspelbare soli en duikelingen. Nadat een treffer van Papa Bouba Diop werd afgekeurd sloeg Henri Camara toe met een diagonaal schot. In de tweede helft kreeg invaller Zlatan Ibrahimović namens Zweden nog de beste kans, hij ging voor eigen succes, terwijl afspelen naar Henk Larsson misschien een betere optie was. In de verlengingen was de Zweed Anders Svensson het dichtst bij de "golden goal", met een zeldzame pirouette speelde hij zichzelf vrij, maar hij schoot op de paal.[58] Vlak daarna slalomde Camara zich door de Zweedse verdediging en zorgde voor de "golden goal".[59] Senegal was het tweede Afrikaanse land na Kameroen dat zich plaatste voor de kwartfinales voor een wereldkampioenschap.


16 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Zweden
Vlag van Zweden
1 – 2
(nv)
Vlag van Senegal
 Senegal
Ōitastadion, Ōita
Toeschouwers: 39.747
Scheidsrechter: Ubaldo Aquino (
Vlag van Paraguay (1990-2013)
Costa Rica)
Larsson
Goal
 11'
Goal
 37'
Golden goal scored
 104' Camara

Spanje - Ierland

Spanje kwam al vroeg op voorsprong via een doelpunt van Fernando Morientes en leek op basis van hun surplus aan techniek weinig problemen te hebben met Ierland. Ierland bleek echter net zo taai als bij eerdere confrontaties tegen (op papier) sterkere teams en op onverzettelijkheid vocht de ploeg zich terug in de wedstrijd. Spanje en in het bijzonder doelman Iker Casillas hadden grote problemen met de lange ballen en man-op man gevechten in de lucht en buitenspeler Damien Duff was een ware plaag voor de Spaanse verdediging. Een actie tegen Duff leverde een strafschop op, die gemist werd door Ian Harte. De Spaanse bondscoach José Antonio Camacho liet zijn ploeg steeds defensiever spelen door Morientes te wisselen, maar moest een paar minuten later toezien dat de andere steraanvaller Raúl ook gewisseld moest worden vanwege een blessure. In de slotfase kreeg Ierland opnieuw een strafschop, die nu benut werd door Robbie Keane. In de verlengingen haalde het aangeslagen Spanje op tandvlees de strafschoppen, waarbij drie Ieren en twee Spanjaarden misten. Gaizka Mendieta benutte uiteindelijk de beslissende strafschop, waardoor Spanje met moeite de kwartfinales haalde.[60]


16 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Spanje
Vlag van Spanje
1 – 1
(nv)
Vlag van Ierland
Ierland
Suwon World Cup Stadion, Suwon
Toeschouwers: 38.926
Scheidsrechter: Anders Frisk (
Vlag van Zweden
Zweden)
Morientes
Goal
 8'
Goal
 90' (pen.) Keane
    strafschoppen  
Hierro
Gescoord met penalty

Baraja
Gescoord met penalty

Juanfran
Gemiste strafschop

Valerón
Gemiste strafschop (hit post)

Mendieta
Gescoord met penalty
3 – 2
Gescoord met penalty
Keane
Gemiste strafschop (hit crossbar)
Holland
Gemiste strafschop (saved)
Connolly
Gemiste strafschop (saved)
Kilbane
Gescoord met penalty
Finnan
 

Mexico - Verenigde Staten

Voor de eerste keer sinds 1970 (Mexico - El Salvador) was er een confrontatie tussen twee Midden-Amerikaanse ploegen op een WK. De Mexicanen maakten indruk in de eerste ronde, de Verenigde Staten plaatsten zich gelukkig door gunstige resultaten. De Amerikanen kwamen echter snel op voorsprong via Brian McBride en konden hun favoriete spel spelen: achterover leunen en spelen op de counter. In de eerste helft kwam Mexico moeizaam tot kansen, bij kansen stond Brad Friedel in de weg. In de tweede helft gaf Mexico nog gas, er werd een handssituatie met John O'Brien ten nadele van Mexico beoordeeld, maar na de 2-0 van Landon Donovan was het gedaan met de Mexicaanse aspiraties. De Mexicanen leefden zich uit in overtredingen en Rafael Márquez werd uit het veld gestuurd.[61]


17 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Mexico
Vlag van Mexico
0 – 2
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
Jeonju World Cupstadion, Jeonju
Toeschouwers: 36.380
Scheidsrechter: Vítor Melo Pereira (
Vlag van Portugal
Portugal)
Goal
 8' McBride
Goal
 65' Donovan

Brazilië - België

Het boterde nog steeds niet tussen het Belgisch voetbalelftal en de Belgische pers. De spelers weigerden met de pers te praten en daarop boycotten de pers op één na de persconferentie van bondscoach Robert Waseige.[62] Tegen het torenhoog favoriete Brazilië kwam België goed voor de dag en kwam op een 1-0 voorsprong door een doelpunt van Marc Wilmots. De Jamaïcaanse scheidsrechter Peter Prendergast constateerde echter een lichte schouderduw van Wilmots ten opzichte van Roque Júnior en keurde het doelpunt af. De keeper Marcos bracht de bal snel in het veld zodat de Belgen nauwelijks tijd hadden om te protesteren.[63] Marc Wilmots liet zich niet uit het veld slaan en testte Marcos twee keer achter elkaar. De zoveelste verrassing van het toernooi lag in de maak, maar de individuele klasse van de Brazilianen gaf de doorslag. Rivaldo scoorde met een omhaal en vlak voor tijd besliste Ronaldo de wedstrijd: 2-0.[64]


17 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Brazilië
Vlag van Brazilië
2 – 0
Vlag van België
België
Kobe Wing Stadion, Kobe
Toeschouwers: 40.440
Scheidsrechter: Peter Prendergast (
Vlag van Jamaica
Jamaica)
Rivaldo
Goal
 67'
Ronaldo
Goal
 87'

Japan - Turkije

Heel Japan was er helemaal klaar voor om de kwartfinales te halen tegen het ook niet hoog aangeschreven Turkije, maar al na 12 minuten kopte de met een hanenkam getooide Ümit de openingstreffer binnen. In de eerste helft schoot Alex een vrije trap op de lat, maar met name in de tweede helft bleef Turkije makkelijk overeind.[65]


18 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Japan
Vlag van Japan
0 – 1
Vlag van Turkije
Turkije
Miyagistadium, Rifu
Toeschouwers: 45.666
Scheidsrechter: Pierluigi Collina (
Vlag van Italië
Italië)
Goal
 12' Ümit Davala

Zuid-Korea - Italië

Drievoudig wereldkampioen Italië had slechte herinneringen aan het spelen tegen een Koreaans team, in 1966 werd Italië uitgeschakeld door Noord-Korea door een 1-0 nederlaag.[66] In de eerste helft gaf de Ecuadoraanse scheidsrechter Bryan Moreno een dubieuze strafschop aan Zuid-Korea, Gianluigi Buffon stopte de strafschop van Ahn Jung-hwan. Christian Vieri scoorde zijn vierde doelpunt van het toernooi en kreeg in de tweede helft de grootste kans de wedstrijd te beslissen. Twee minuten voor tijd scoorde Zuid-Korea de gelijkmaker en de verlengingen moesten de beslissing brengen. Moreno speelde een dubieuze rol door Francesco Totti uit het veld te sturen door een overtreding van de Zuid-Koreanen op Totti te interpeteren als een "Schwalbe" en werd een doelpunt van Damiano Tommasi ten onrechte afgekeurd vanwege buitenspel.[67] Italië kreeg in de verlenging de kans om de "golden goal" te maken, maar de Koreaanse doelman Lee Woon-jae redde de inzet van Gennaro Gattuso. Vlak daarna scoorde Ahn de "golden goal" voor Zuid-Korea[68] en de druiven waren zuur voor Italië. coach Giovanni Trapattoni en Totti beschuldigde de FIFA van een complot tegen Italië[69] en de Italiaanse club Perugia ontsloeg zelfs Ahn.[70] In 2010 kwam Moreno opnieuw in het nieuws, hij werd gearresteerd op het vliegveld van New York door heroïne te smokkelen in zijn onderbroek, hij werd later veroordeeld.[71] Na het toernooi nam Paolo Maldini na 126 interlands afscheid van het nationale team, hij wordt beschouwd als de beste linkervleugelverdediger aller tijden.[72] Het land Zuid-Korea stond al op zijn kop door de goede prestaties van het team, maar het land was nu helemaal door het dolle heen[73]. Coach Guus Hiddink werd beschouwd als een heilige, de komende zomer kwamen vele Koreanen naar Varsseveld om de geboorteplaats van Hiddink te bezoeken.[74]


18 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Zuid-Korea
Vlag van Zuid-Korea
2 – 1
(nv)
Vlag van Italië
Italië
Daejeon World Cupstadion, Daejeon
Toeschouwers: 38.588
Scheidsrechter: Byron Moreno (
Vlag van Ecuador
Ecuador)
Seol Ki-hyeon
Goal
 88'
Ahn Jung-hwan
Golden goal scored
 117'
Goal
 18' Vieri

Kwartfinale

Engeland - Brazilië

Engeland en Brazilië waren de laatste favorieten die nog aanwezig waren op het WK. Na een voorzichtig begin aan beide kanten profiteerde Michael Owen van een beoordelingsfout van Lúcio en opende de score. Vlak voor rust begon Ronaldinho aan een lange solo, waarna hij in staat stelde Rivaldo de gelijkmaker te laten scoren. Vlak na rust toonde Ronaldinho opnieuw zijn genialiteit: bij een vrije trap zag hij dat doelman David Seaman te ver voor zijn doel stond en hij verschalkte de doelman met een lange lob.[75] Bij een aanvallende actie ging Ronaldinho op de voet van Danny Mills staan en ontving de rode kaart. Met tien man bleef Brazilië vrij eenvoudig overeind en Engeland was niet bij machte veel kansen te creëren.[76]


21 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Engeland
Vlag van Engeland
1 – 2
Vlag van Brazilië
Brazilië
Shizuoka ‘ECOPA’ Stadion, Shizuoka
Toeschouwers: 47.436
Scheidsrechter: Felipe Ramos (
Vlag van Mexico
Mexico)
Owen
Goal
 23'
Goal
 45+2' Rivaldo
Goal
 50' Ronaldinho

Duitsland - Verenigde Staten

De Verenigde Staten overvleugelde Duitsland, maar doelman Oliver Kahn vervulde weer een heldenrol, twee, grote kansen van Landon Donovan werden niet benut. Vlak voor rust kende Duitsland een opleving, Michael Ballack kopte raak uit een standaardsituatie en Miroslav Klose kopte op de lat. In de tweede helft was het rest alleen maar eenrichtingsverkeer: Gregg Berhalter leek te scoren, de Scheidsrechter constateerde dat de bal niet over de lijn was gegaan en hands van Torsten Frings bij dezelfde situatie werd weggewuifd. Daarna volgden nog veel kansen voor het Amerikaanse team, maar misfortuin en het keeperswerk van Kahn zorgden dat Duitsland de halve finales haalde.[77]


21 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Duitsland
Vlag van Duitsland
1 – 0
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
Munsu Cup Stadion, Ulsan
Toeschouwers: 37.337
Scheidsrechter: Hugh Dallas (
Vlag van Schotland
Schotland)
Ballack
Goal
 39'

Spanje - Zuid-Korea

Spanje nam net als tegen Ierland weinig risico ondanks hun surplus aan kwalificatie ten opzichte van Zuid Korea, waardoor beide teams kwa veldspel gelijkwaardig aan elkaar waren, Spanje creëerde wel de meeste kansen vooral dankzij de 20-jarige buitenspeler Joaquín. Spanje had veel pech met de arbitrage, een kopbal van Iván Helguera werd afgekeurd vanwege een licht vergrijp van shirtje trekken. In de tweede helft werd een kopbal van Fernando Morientes afgekeurd, omdat de voorzet van Joaquín over de lijn zou zijn gegaan, terwijl uit de tv-beelden anders bleek.[78] In de tweede helft had Spanje de beste kans voor het maken van de "golden goal", maar Morientas kopte op de paal. In de strafschoppenserie miste uiteindelijk uitgerekend alleen Joaquín en Zuid-Korea stond volledig op zijn kop.[79] In Spanje was er vooral veel verontwaardiging over de arbitrage van scheidsrechter Gamal Al-Ghadour[80], die zelf niet van kwaad bewust was.[81]


22 juni 2002
«onderlinge duels»
15:30 (UTC+9)
Spanje
Vlag van Spanje
0 – 0
(nv)
Vlag van Zuid-Korea
Zuid-Korea
Gwangju World Cup Stadium, Gwangju
Toeschouwers: 42.114
Scheidsrechter: Gamal Al-Ghadour (
Vlag van Egypte
Egypte)
    strafschoppen  
Hierro
Gescoord met penalty

Baraja
Gescoord met penalty

Xavi
Gescoord met penalty

Joaquín
Gemiste strafschop (saved)
3 – 5
Gescoord met penalty
Hwang Sun-hong
Gescoord met penalty
Park Ji-sung
Gescoord met penalty
Seol Ki-hyeon
Gescoord met penalty
Ahn Jung-hwan
Gescoord met penalty
Hong Myung-bo
 

Turkije - Senegal

Geheel in de trend van dit toernooi mochten een debutant (Senegal) en een land dat al bijna vijftig jaar geen deelnemer aan een WK was (Turkije) uitmaken wie halve finalist zou worden. Het beste was er af bij Senegal, kreeg de ploeg in de eerste helft nog wat kansen, in de tweede helft was het wachten op het Turkse doelpunt. Opvallend was de improductiviteit van de topscorer en aanvoerder Hakan Şükür, die opgelegde kansen verprutste. Hij werd in de 69e minuut gewisseld door de tweede spits İlhan Mansız, hij scoorde vroeg in de verlengingen " the golden goal",[82] waardoor Turkije zich plaatste voor de halve finale en opnieuw tegen Brazilië mocht spelen.[83]


22 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Senegal 
Vlag van Senegal
0 – 1
(nv)
Vlag van Turkije
Turkije
Nagaistadion, Osaka
Toeschouwers: 44.233
Scheidsrechter: Óscar Ruiz (
Vlag van Colombia
Colombia)
Golden goal scored
 94' Mansiz

Halve finale

In vergelijking met het vorige WK plaatste alleen Brazilië zich opnieuw voor de halve finales. De plaatsen van Frankrijk, Kroatië en Nederland werden ingenomen door Duitsland, Turkije en Zuid-Korea. In vergelijking met het vorige WK daalde het aantal zetels van Europa van drie naar twee, Zuid-Amerika behield zijn titel en Azië had nu één zetel in de halve finale.

Duitsland - Zuid-Korea

Het beste was er bij Zuid-Korea af na de extra-lange slijtage-slag tegen Spanje en het had één dag minder kunnen uitrusten dan Duitsland. In de beginfase kreeg Zuid-Korea zijn beste kans, maar een schot van Lee Chun-soo werd vakkundig gestopt door Oliver Kahn. Duitsland speelde als zo vaak afwachtend, waardoor er weinig kansen in de wedstrijd waren. Op het moment dat Zuid-Korea meer risico durfde te nemen, sloeg Duitsland toe, na een snelle uitbraak via Oliver Neuville scoorde Michael Ballack in tweede instantie het winnende doelpunt. Ballack had twee minuten daarvoor een gele kaart ontvangen, waardoor hij geschorst zou zijn voor de finale. Zuid-Korea was niet mij machte de Duitsers nog te verontrusten en het sprookje van de ploeg van Guus Hiddink was afgelopen.[84]


25 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Duitsland
Vlag van Duitsland
1 – 0
Vlag van Zuid-Korea
Zuid-Korea
Seoul World Cup Stadion, Seoel
Toeschouwers: 65.256
Scheidsrechter: Urs Meier (
Vlag van Zwitserland
Zwitserland)
Ballack
Goal
 75'

Brazilië - Turkije

Turkije, een van de relevaties van het toernooi zon op wraak na een eerdere nederlaag tegen Brazilië, nadat in de voorronde ongelukkig werd verloren mede door theatraal gedrag van Rivaldo. In tegenstelling tot veel duels in de play-offs was dit een vrij open duel, waarbij beide teams vaak de aanval zochten. In de eerste helft waren de beste kansen voor Brazilië, maar Rivaldo, Ronaldo en Cafu konden de uitblinkende Turkse doelman Rüştü Reçber niet passeren. Vroeg in de tweede helft sloeg Ronaldo, na een korte solo versloeg hij Rüştü met een "puntertje"[85]. Brazilië verzuimde het af te maken en in de slotfase kreeg Turkije met name via Hakan Sukur een goede kans op de gelijkmaker.


26 juni 2002
«onderlinge duels»
20:30 (UTC+9)
Brazilië
Vlag van Brazilië
1 – 0
Vlag van Turkije
Turkije
Saitama Stadion 2002, Saitama
Toeschouwers: 61.058
Scheidsrechter: Kim Milton Nielsen (
Vlag van Denemarken
Denemarken)
Ronaldo
Goal
 49'

Troostfinale


29 juni 2002
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+9)
Zuid-Korea 
Vlag van Zuid-Korea
2 – 3
Vlag van Turkije
 Turkije
Daegu Blue Arc Stadion, Daegu
Toeschouwers: 63.483
Scheidsrechter: Saad Mane (
Vlag van Koeweit
Koeweit)
Lee Eul-Yong
Goal
 9'
Song Chong-gug
Goal
 90+3'
Goal
 1' Hakan Şükür
Goal
 13'
Goal
32' İlhan

Finale

Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 2002 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

30 juni 2002
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+9)
Duitsland 
Vlag van Duitsland
0 – 2
Vlag van Brazilië
 Brazilië
International Stadion, Yokohama
Toeschouwers: 69.029
Scheidsrechter: Pierluigi Collina (
Vlag van Italië
Italië)
Wedstrijdverslag
Goal
 67'
Goal
 79' Ronaldo
  • Star*.svg
  • Star*.svg
  • Star*.svg
  • Star*.svg
  • Star*.svg
  • Vlag van Brazilië

Toernooiranglijst

Plaats Land Groep GW Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
1
Vlag van Brazilië
 Brazilië
C 7 7 0 0 18 4 +14 21
2
Vlag van Duitsland
 Duitsland
E 7 5 1 1 14 3 +11 16
3
Vlag van Turkije
 Turkije
C 7 4 1 2 10 6 +4 13
4
Vlag van Zuid-Korea
 Zuid-Korea
D 7 3 2 2 8 6 +2 11
Uitgeschakeld in de Kwartfinales
5
Vlag van Spanje
 Spanje
B 5 3 2 0 10 5 +5 11
6
Vlag van Engeland
 Engeland
F 5 2 2 1 6 3 +3 8
7
Vlag van Senegal
 Senegal
A 5 2 2 1 7 6 +1 8
8
Vlag van de Verenigde Staten
 Verenigde Staten
D 5 2 1 2 7 7 0 7
Uitgeschakeld in de Achtste Finales
9
Vlag van Japan
 Japan
H 4 2 1 1 5 3 +2 7
10
Vlag van Denemarken
 Denemarken
A 4 2 1 1 5 5 0 7
11
Vlag van Mexico
 Mexico
G 4 2 1 1 4 4 0 7
12
Vlag van Ierland
 Ierland
E 4 1 3 0 6 3 +3 6
13
Vlag van Zweden
 Zweden
F 4 1 2 1 5 5 0 5
14
Vlag van België
 België
H 4 1 2 1 6 7 −1 5
15
Vlag van Italië
 Italië
G 4 1 1 2 5 5 0 4
16
Vlag van Paraguay (1990-2013)
 Paraguay
B 4 1 1 2 6 7 −1 4
Uitgeschakeld in de groepsfase
17
Vlag van Zuid-Afrika
 Zuid-Afrika
B 3 1 1 1 5 5 0 4
18
Vlag van Argentinië
 Argentinië
F 3 1 1 1 2 2 0 4
19
Vlag van Costa Rica
 Costa Rica
C 3 1 1 1 5 6 −1 4
20
Vlag van Kameroen
 Kameroen
E 3 1 1 1 2 3 −1 4
21
Vlag van Portugal
 Portugal
D 3 1 0 2 6 4 +2 3
22
Vlag van Rusland
 Rusland
H 3 1 0 2 4 4 0 3
23
Vlag van Kroatië
 Kroatië
G 3 1 0 2 2 3 −1 3
24
Vlag van Ecuador
 Ecuador
G 3 1 0 2 2 4 −2 3
25
Vlag van Polen
 Polen
D 3 1 0 2 3 7 −4 3
26
Vlag van Uruguay
 Uruguay
A 3 0 2 1 4 5 −1 2
27
Vlag van Nigeria
 Nigeria
F 3 0 1 2 1 3 −2 1
28
Vlag van Frankrijk
 Frankrijk
A 3 0 1 2 0 3 −3 1
29
Vlag van Tunesië
 Tunesië
H 3 0 1 2 1 5 −4 1
30
Vlag van Slovenië
 Slovenië
B 3 0 0 3 2 7 −5 0
31
Vlag van China
 China
C 3 0 0 3 0 9 −9 0
32
Vlag van Saoedi-Arabië
 Saoedi-Arabië
E 3 0 0 3 0 12 −12 0

Statistieken

Aantal wedstrijden 64
Totaal aantal doelpunten 162
Eigen doelpunten 3
Aantal rode kaarten 19
Aantal gele kaarten 257
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd 2,52
Toeschouwerstotaal 2.705.134
Toeschouwersgemiddelde 42.268

Doelpuntenmakers

8 doelpunten
5 doelpunten
4 doelpunten
3 doelpunten
2 doelpunten
1 doelpunt
Eigen doelpunt

The Other Final

Zie The Other Final voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Het voetbalveld in Thimpu, Bhutan
Het voetbalveld in Thimpu, Bhutan

Tegelijk met de WK-finale werd in Thimphu, Bhutan een vriendschappelijke wedstrijd gespeeld tussen de, volgens de FIFA-ranglijst van dat moment, twee slechtste voetballanden ter wereld: Bhutan (nr. 202) en Montserrat (203). De wedstrijd was een idee van een Nederlands reclamebureau. Het gastland won met 4-0 met drie doelpunten van aanvoerder Wangyel Dorji en een van Dinesh Chhetru. Schattingen over de toeschouwersaantallen lopen uiteen van 10.000 tot 25.000. De Nederlander Johan Kramer maakte een documentaire over de wedstrijd, waarvoor hij diverse internationale prijzen ontving.

WK 2002 In Beeld

Zie de categorie 2002 FIFA World Cup van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
{{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}}
Wereldkampioenschap voetbal 2002
Listen to this article

This browser is not supported by Wikiwand :(
Wikiwand requires a browser with modern capabilities in order to provide you with the best reading experience.
Please download and use one of the following browsers:

This article was just edited, click to reload
This article has been deleted on Wikipedia (Why?)

Back to homepage

Please click Add in the dialog above
Please click Allow in the top-left corner,
then click Install Now in the dialog
Please click Open in the download dialog,
then click Install
Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list,
then click Install
{{::$root.activation.text}}

Install Wikiwand

Install on Chrome Install on Firefox
Don't forget to rate us

Tell your friends about Wikiwand!

Gmail Facebook Twitter Link

Enjoying Wikiwand?

Tell your friends and spread the love:
Share on Gmail Share on Facebook Share on Twitter Share on Buffer

Our magic isn't perfect

You can help our automatic cover photo selection by reporting an unsuitable photo.

This photo is visually disturbing This photo is not a good choice

Thank you for helping!


Your input will affect cover photo selection, along with input from other users.