Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
New York Islanders
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
New York Islanders – amerykański klub hokejowy z siedzibą w Nowym Jorku, występujący w lidze NHL.
Zespół posiada afiliację w postaci klubu farmerskiego w niższej lidze. Tę funkcję pełni Bridgeport Sound Tigers w lidze AHL. W przeszłości funkcję podrzędną pełnił także zespół Pensacola Ice Pilots z ligi ECHL.
Remove ads
Historia
Klub został założony w 1972 roku, do rozgrywek w NHL przystąpił w tym samym roku.
Gdy w 1972 roku otworzono Nassau Veterans Memorial Coliseum władze postanowiły przekazać ją zespołowi hokejowemu. W tym samym roku powstała World Hockey Association oraz grający tam zespół New York Raiders i to właśnie ona chciała otrzymać tę halę. Jednak właściciele hali uważali ligę WHA za amatorską ligę dlatego nie przyznano im jej i uważali że powinien ją otrzymać zespół z NHL. Ówczesny prezydent ligi NHL Clarence Campbell postanowił rozszerzyć ligę z powodu powstania WHA. Nadał prawa Nowemu Jorkowi i Atlancie. Nowy zespół z Nowego Jorku otrzymał przydomek Islanders (Wyspiarze) i halę Nassau Veterans Memorial Coliseum. Nowy zespół stał się rywalem dla zespołu New York Rangers.
Od czasu powstania klubu drużyna rozgrywa swoje mecze w hali Nassau Veterans Memorial Coliseum w Uniondale nieopodal Nowego Jorku. W październiku 2012 roku klub podpisał umowę, w wyniku której od 2015 roku Wyspiarze przeniosą się do hali Barclays Center, mieszczącej się w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn (termin podpisanej umowy wynosi 25 lat)[1].
Remove ads
Osiągnięcia
Podsumowanie
Perspektywa
Sukcesy drużynowe
- Puchar Stanleya:
- Zwycięstwo:
1979-80 NYI 3-1 LOS, BOS 1-4 NYI, BUF 2-4 NYI, PHI 2-4 NYI
1980-81 NYI 3-0 TOR, NYI 4-2 EDM, NYI 4-0 NYR, NYI 4-1 MIN
1981-82 NYI 3-2 PIT, NYI 4-2 NYR, QUE 0-4 NYI, NYI 4-0 VAN
1982-83 NYI 3-1 CAP, NYR 2-4 NYI, BOS 2-4 NYI, NYI 4-0 EDM - Finał:
1983-84 NYI 3-2 NYR, NYI 4-2 CAP, MON 2-4 NYI, NYI 1-4 EDM - Udział:
1974-75 (NYR 1-2 NYI, PIT 3-4 NYI, PHI 4-3 NYI, Półfinał)
1975–76) (NYI 2-0 VAN, BUF 2-4 NYI, MON 4-1 NYI, Półfinał)
1976-77 (NYI 2-0 CHI, NYI 4-0 BUF, MON 4-2 NYI, Półfinał)
1977-78 (Od razu do ćwierćfinału NYI 3-4 TOR, Ćwierćfinał)
1978-79 (Od razu do ćwierćfinału NYI 4-0 CHI, NYI 2-4 NYR, Półfinał)
1984-85(CAP 2-3 NYI, PHI 4-1 NYI, Ćwierćfinał)
1985-86 (NYI 0-3 CAP, 1/8finału)
1986-87
1987-88 (NJD 4-2 NYI, 1/8finału)
1989-90 (NYR 4-1 NYI, 1/8 finału)
1992-93 (CAP 2-4 NYI, PIT 3-4 NYI, MON 4-1 NYI, Półfinał)
1993-94 (NYR 4-0 NYI, 1/8finału)
2001-02 (TOR 4-3 NYI, 1/8finału)
2002-03 (OTT 4-1 NYI, 1/8 finału)
2003-04 (NYI 1-4 TAM, 1/8finału)
2006-07 (NYI 1-4 BUF, w 1/8finału)
- Zwycięstwo:
- Mistrzostwo Ligi: 1978-79, 1980-81, 1981-82
- Mistrzostwo Dywizji: 1977-78, 1978-79, 1980-81, 1981-82, 1983-84, 1987-88
- Mistrzostwo Konferencji: 1977-78, 1978-79, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1983-84
- Clarence S. Campbell Bowl: 1977-78, 1978-79, 1980-81
- Prince of Wales Trophy: 1981-82, 1982-83, 1983-84
Zdobyte nagrody w NHL awards
- Bryan Trottier: 1978-79
Bill Masterton Memorial Trophy
- Ed Westfall: 1976-77
- Mark Fitzpatrick: 1991-92
- Denis Potvin: 1973-74
- Bryan Trottier: 1975–76
- Mike Bossy: 1977-78
- Bryan Berard: 1996-97
- Bryan Trottier: 1979-80
- Butch Goring: 1980-81
- Mike Bossy: 1981-82
- Billy Smith: 1982-83
- Bryan Trottier: 1978-79
- Al Arbour: 1978-79
- Denis Potvin: 1975–76, 1977-78, 1978-79
- Billy Smith: 1981-82
- Billy Smith & Roland Melanson: 1982-83
BOB NYSTROM AWARD
- 1991: Brent Sutter
- 1992: Ray Ferraro
- 1993: Benoit Hogue
- 1994: Steve Thomas
- 1996: Dan Plante
- 1997: Claude Lapointe
- 1998: Rich Pilon
- 1999: Claude Lapointe
- 2000: Claude Lapointe
- 2001: Dave Scatchard
- 2002: Steve Webb
- 2003: Jason Blake, Garth Snow
- 2004: Adrian Aucoin
- 2006: Kevin Colley
- 1989: David Volek
- 1993: Władimir Małachow
- 1997: Bryan Berard
- 2004: Trent Hunter
Pierwsza drużyna All-Star
- 1975: Denis Potvin
- 1976: Denis Potvin
- 1978: Denis Potvin, Bryan Trottier, Clark Gillies
- 1979: Denis Potvin, Bryan Trottier, Clark Gillies
- 1981: Denis Potvin, Mike Bossy
- 1982: Mike Bossy, Bill Smith
- 1983: Mike Bossy
- 1984: Mike Bossy
- 1986: Mike Bossy
Druga drużyna All-Star
- 1976: Glenn Resch
- 1977: Denis Potvin
- 1978: Mike Bossy
- 1979: Mike Bossy, Glenn Resch
- 1982: Bryan Trottier, John Tonelli
- 1983: Roland Melanson
- 1984: Bryan Trottier, John Tonelli
- 1985: Mike Bossy, John Tonelli
Remove ads
Sezon po sezonie
Legenda:
Z = Zwycięstwa, P = Porażki, R = Remisy (do sezonu 2004/2005), PK = Przegrane po dogrywce lub karnych, Pkt = Punkty, ZB = Bramki zdobyte, SB = Bramki stracone
Puchar Stanleya | Mistrz Konferencji | Mistrz Dywizji | Awans do play-off | Presidents’ Trophy |
- 1 Sezon zasadniczy ze względu na epidemię koronawirusa został przerwany a następnie zakończony. W meczach kwalifikacyjnych do playoff Islanders zwyciężyły Florida Panthers.
Zawodnicy
W latach 1997–2002 oraz w sezonie 2003–2004 w klubie występował Polak, Mariusz Czerkawski. Rozegrał 470 meczów oraz zanotował 145 goli (15. miejsce na liście najlepszych strzelców w historii klubu) i 150 asyst, co dało mu łącznie 295 punktów (17. miejsce w historii klubu). Z 47 golami zdobytymi w przewadze zajmuje 9. miejsce w klubowym rankingu wszech czasów (wspólnie z Aleksiejem Jaszynem). W sezonie 1999-2000 zdobył 70 punktów (35 goli i 35 asyst) będąc liderem zespołu we wszystkich trzech kategoriach. Podobnie w kolejnym sezonie (62 punkty oraz 30 goli i 32 asysty). W sezonie 2003-04 po raz trzeci został najlepszym strzelcem drużyny (wraz z Trentem Hunterem) trafiając do bramki rywali 25 razy.
Inwidualne rekordy graczy
- Najwięcej goli w sezonie: Mike Bossy, 69 (1978-79)
- Najwięcej asyst w sezonie: Bryan Trottier, 87 (1978-79)
- Najwięcej punktów w sezonie: Mike Bossy, 147 (1981-82)
- Najwięcej minut kar w sezonie: Brian Curran, 356 (1986-87)
- Najwięcej punktów obrońcy w sezonie: Denis Potvin, 101 (1978-79)
- Najwięcej punktów nowicjusza w sezonie: Bryan Trottier, 95 (1975–76)
- Najwięcej wygranych w sezonie: Billy Smith; Chris Osgood, Rick DiPietro 32 (1981-82; 2001-02; 2006-07
Numery zastrzeżone

Kapitanowie drużyny
- Ed Westfall, 1972-1977
- Clark Gillies, 1977-1979
- Denis Potvin, 1979-1987
- Brent Sutter, 1987-1991
- Patrick Flatley, 1991-1996
- wakat, 1996-97
- Bryan McCabe, 1997-1998
- Trevor Linden, 1998-1999
- Kenny Jonsson, 1999-2000
- wakat, 2000-01
- Michael Peca, 2001-2005
- Aleksiej Jaszyn, 2005-2007
- Bill Guerin, 2007-2009
Doug Weight (2009-2011)
Mark Streit (2011-2013)
John Tavares (2013–2018)
Anders Lee (2018–)
Remove ads
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads