Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa

Stanisław Lubomirski (wojewoda krakowski)

wojewoda krakowski i ruski Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Stanisław Lubomirski (wojewoda krakowski)
Remove ads

Stanisław Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. w 1583, zm. 17 czerwca 1649) – wojewoda krakowski od 1638, wojewoda ruski w latach 1629–1638, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1625[1], podczaszy wielki koronny w 1620, krajczy wielki koronny w 1619, starosta generalny krakowski w latach 1638–1646, starosta spiski w 1605, starosta sandomierski w 1613, starosta lelowski w 1620, starosta białocerkiewski w 1620, starosta zatorski w 1633, starosta krzepicki w 1634, starosta niepołomicki w 1635, starosta grybowski w latach 1626-1628[2] i starosta sądecki[3], starosta dobczycki w latach 1610-1622[4], dworzanin królewski w 1608 roku, rotmistrz wojska powiatowego województwa krakowskiego w 1618 roku, 1619 roku, 1620 roku[5].

Szybkie fakty Rodzina, Data urodzenia ...
Thumb
Sarkofag Stanisława Lubomirskiego

Obrońca Chocimia przed Turkami (1621), uważany za jednego z najbardziej wpływowych ludzi w Polsce. Właściciel 18 miast, 313 wsi i 163 folwarków.

Remove ads

Pochodzenie i rodzina

Był synem Sebastiana i Anny z Branickich. Ożenił się z Zofią Ostrogską[6]. Po śmierci ojca w 1613 odziedziczył tytuł hrabiego na Wiśniczu i Jarosławiu[7].

Był ojcem Jerzego Sebastiana (1616–1667), marszałka wielkiego koronnego i hetmana polnego, Konstantego Jacka (1620–1663), krajczego i podczaszego koronnego, oraz Aleksandra Michała (ok. 1614–1677), wojewody krakowskiego. Jego córkami były: Konstancja i Anna Krystyna Lubomirska, którą poślubił Albrycht Stanisław Radziwiłł.

Remove ads

Wykształcenie

W wieku jedenastu lat został wysłany na naukę do Niemiec, aby uczyć się w Kolegium Jezuitów w Monachium. Towarzyszyli mu znajomi ojca – Józef Kępiński i Jan Gębczyński – wyznaczeni na preceptorów. Po dwóch latach nauki (1595–1597) opuścił Monachium; później przez rok (1600) studiował w Padwie. Odbył peregrynację do Włoch, Francji, Niderlandów i Niemiec[8].

Działalność wojskowa i polityczna

Dowodził jako regimentarz w 1621 wojskami koronnymi i litewskimi w bitwie pod Chocimiem po śmierci Chodkiewicza. W 1629 roku został wojewodą ruskim, w 1638 krakowskim, a w 1647 otrzymał od cesarza Ferdynanda III tytuł książęcy.

Poseł na sejm warszawski 1626 roku[9].

Był najpotężniejszym magnatem w Małopolsce; pomnożył majątek swego rodu. Cieszył się wielką popularnością wśród szlachty; przekazywał też szczodre donacje dla kościołów.

Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa ruskiego w 1632[10]. W 1633 roku wszedł w skład komisji do wojny z Moskwą i organizacji wojska[11]. W 1634 roku wyznaczony na sejmie komisarzem z Senatu do zapłaty wojsku[12].

Fundacje

Thumb
Zamek w Wiśniczu
Remove ads

Przodkowie

Pradziadkowie Feliks Lubomirski(inne języki) (1480-1533) herbu Drużyna

∞ Beata Jawecka Czarna[14] herbu Odrowąż

Jeromos Kolosváry zabláthi[15]

∞ Borbála Korláthkeőy[16]

Mikołaj Branicki (1480-1558) herbu Gryf[17]

∞ Katarzyna Dłuska[18] herbu Grzymała

Kotowicz herbu Kotwicz

∞ X

Dziadkowie Stanisław Lubomirski (1513–1577)(inne języki)

∞ Barbara Kolosváry (Hruszowska, 1510-1561)[19]

Grzegorz Branicki (1534–1595)

∞ Katarzyna Kotwicz (+1588)

Rodzice Sebastian Lubomirski (1546–1613)

Anna Branicka (1562–1639)

Stanisław Lubomirski (1583–1649) ∞ Zofia Ostrogska (1595–1622)
Remove ads

Przypisy

Bibliografia

Loading related searches...

Wikiwand - on

Seamless Wikipedia browsing. On steroids.

Remove ads