Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Czesław Bessaga
polski matematyk Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Czesław Marian Bessaga (ur. 26 lutego 1932 we Lwowie, zm. 20 września 2021 w Warszawie[1]) – polski matematyk zajmujący się analizą funkcjonalną i topologią nieskończenie wymiarową, członek rzeczywisty PAN.
Remove ads
Życiorys
Doktoryzował się w 1958 roku w Instytucie Matematycznym PAN na podstawie pracy O własnościach baz Schaudera dla pewnych klas przestrzeni typu F, przygotowanej pod kierunkiem Stanisława Mazura[2][3]. W latach 1965–1998 kierownik Katedry (później Zakładu) Analizy Funkcjonalnej w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1970–1975 zastępca dyrektora Instytutu Matematyki. Prodziekan Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW w latach 1984–1987. Od 1976 członek korespondent PAN, członek rzeczywisty PAN od 1991[4]. Członek rzeczywisty Towarzystwa Naukowego Warszawskiego od 1983[5]. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku przewodniczący Komitetu Głównego Olimpiady Matematycznej[6]. Redaktor czasopisma Studia Mathematica. Był promotorem pracy doktorskiej Henryka Toruńczyka, Tadeusza Dobrowolskiego i Jerzego Mogilskiego[7].
Udowodnił twierdzenie (nazywane twierdzeniem Bessagi) będące twierdzeniem odwrotnym do twierdzenia Banacha o punkcie stałym. Wspólnie z Aleksandrem Pełczyńskim scharakteryzował izomorfizmy pomiędzy przestrzeniami Banacha funkcji ciągłych na przeliczalnych przestrzeniach zwartych[8] oraz tzw. zasadę wyboru Bessagi-Pełczyńskiego.
Remove ads
Książki
Nagrody i odznaczenia
- 1961: Nagroda im. Stefana Banacha,
- 1970: Nagroda Ministra Edukacji,
- 1974: Nagroda państwowa I stopnia, zespołowa,
- 1973: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads