Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Zhang Shuai (tenisistka)
chińska tenisistka Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Zhang Shuai (chiń. 张帅; ur. 21 stycznia 1989 w Tiencinie) – chińska tenisistka, zwyciężczyni Australian Open 2019 i US Open 2021 w grze podwójnej kobiet, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji, medalistka igrzysk azjatyckich.
Remove ads
Kariera tenisowa
Podsumowanie
Perspektywa
Podczas zawodów w Pekinie w 2009 roku wygrała mecz z liderką rankingu Dinarą Safiną.
We wrześniu 2013 wygrała pierwszy turniej singlowy cyklu WTA Tour – w Kantonie, gdzie grała dzięki dzikiej karcie; pokonała w meczu mistrzowskim Vanię King wynikiem 7:6(1), 6:1. W tym samym roku dwukrotnie osiągała finały zawodów WTA 125K series – w Ningbo uległa w finale Bojanie Jovanovski 7:6(7), 4:6, 1:6, natomiast w Nankinie triumfowała po kreczu Ayumi Mority przy stanie 6:4.
Podczas Australian Open 2016 osiągnęła ćwierćfinał, pokonując po drodze wiceliderkę rankingu Simonę Halep.
W sezonie 2017 triumfowała ponownie w ojczystym Kantonie, a jako deblistka dotarła do ostatniej rundy kończącego sezon WTA Elite Trophy.
W kolejnym roku, po pokonaniu Angelique Kerber, osiągnęła ćwierćfinał w Pekinie, w którym wygrała pierwszego seta przeciwko Naomi Ōsace.
W 2019 roku razem z Samanthą Stosur triumfowały w wielkoszlemowym Australian Open. W finale pokonały Tímeę Babos i Kristinę Mladenovic 6:3, 6:4.
W sezonie 2021 wspólnie ze Stosur zostały mistrzyniami US Open. W meczu mistrzowskim wygrały z deblem Coco Gauff–Catherine McNally 6:3, 3:6, 6:3.
W 2022 roku Chinka osiągnęła singlowe finały w Lyonie i Birmingham. We Francji pokonała w nim Dajanę Jastremśką 3:6, 6:3, 6:4, w Wielkiej Brytanii zaś przegrała po kreczu przy stanie 4:5 z Beatriz Haddad Maią. W deblu wspólnie z Haddad Maią zwyciężyła w Nottingham, a także została finalistką w Stuttgarcie (z Coco Gauff), Birmingham i na Wimbledonie (oba z Elise Mertens).
W zawodach cyklu WTA Tour Chinka wygrała trzy turnieje w grze pojedynczej z sześciu rozegranych finałów, w grze podwójnej natomiast zdobyła trzynaście tytułów mistrzowskich z dwudziestu sześciu rozegranych meczów finałowych. W cyklu WTA 125K series triumfowała też w dwóch turniejach singlowych z pięciu rozegranych finałów oraz w jednym turnieju deblowym z dwóch rozegranych finałów.
Remove ads
Historia występów wielkoszlemowych
- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
Występy w grze pojedynczej
Występy w grze podwójnej
Występy w grze mieszanej
Remove ads
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 6 (3–3)
Gra podwójna 35 (15–20)
Remove ads
Finały turniejów WTA 125
Gra pojedyncza 6 (2–4)
Gra podwójna 4 (2–2)
Remove ads
Występy w Turnieju Mistrzyń
W grze podwójnej
Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
2019 | Półfinał | ![]() | ![]() ![]() | 6:1, 4:6, 8–10 |
2021 | Faza grupowa | ![]() | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | 2:6, 2:6 7:6(10), 6:7(4), 5–10 4:6, 6:3, 10–7 |
Występy w Turnieju WTA Elite Trophy
W grze pojedynczej
Rok | Rezultat | Przeciwniczka | Wynik |
2016 | Półfinał | ![]() | 2:6, 2:6 |
2018 | Faza grupowa | ![]() ![]() | 6:3, 3:6, 2:6 0:6, 6:7(10) |
W grze podwójnej
Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
2017 | Finał | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 1:6 |
Występy w igrzyskach olimpijskich
Gra pojedyncza
Gra podwójna
Remove ads
Bibliografia
- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2025-08-27] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2025-08-27] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2025-08-27] (ang.).
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads