Een codicil is een door een persoon zelf met de hand geschreven, gedagtekend en door de schrijver zelf ondertekend document.[1] In Nederland kan een codicil gebruikt worden voor bepaalde uiterste wilsbeschikkingen, waarin de opsteller (de erflater) zonder tussenkomst van de notaris de vererving van bepaalde roerende zaken regelt, artikel 4:97 Burgerlijk Wetboek (Erfrecht). Ook kan een codicil worden gebruikt voor het vastleggen van wensen rond de eigen uitvaart, ook indien de persoon niet bekwaam is een uiterste wil te maken, artikel 19, lid 1 Wet op de Lijkbezorging.

Omdat een codicil veranderbaar is zonder verdere kosten, kan de inhoud eenvoudiger worden aangepast als de omstandigheden wijzigen. Dat is ook een nadeel omdat anderen de inhoud ongeoorloofd kunnen wijzigen. Een codicil kan in bewaring worden gegeven bij een notaris, of er kan een kopie aan ieder van de erfgenamen worden gegeven, zodat de inhoud niet eenvoudig door anderen dan erflater kan worden veranderd.