Trilveen

zeldzaam bodem- en vegetatietype, met dunne en uiterst 'slappe' bodem, voornamelijk bestaande uit zegge- en graswortels, die op en neer beweegt ('trilt') als er overheen gelopen wordt / Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Trilveen is een zeldzaam bodem- en vegetatietype dat bestaat uit een dunne en uiterst slappe 'bodem' die vooral uit zegge- en graswortels bestaat en op water of slappe modder drijft. Het komt alleen voor in laagveengebieden, zoals het veenweidegebied.

1rightarrow_blue.svg Zie Trilveen (natuurdoeltype) voor het lemma over het gelijknamige natuurdoeltype

Trilveen ontstaat uit een ander verlandingsproces dan de meer gebruikelijke laagveenverlanding, die onder meer tot rietland leidt. Noodzakelijke voorwaarden zijn het veel voorkomen van drijftillen met bijvoorbeeld krabbenscheer of waterscheerling. Trilveen kan niet overal ontstaan, voor het ontstaan van tril is de aanvoer van zowel oligotroof) als mineraalrijk water nodig. Verzuring van het milieu werkt het ontstaan van trilvenen tegen.

Trilveen kenmerkt zich door een specifieke plantengroei bestaande uit onder andere groenknolorchis, veenmosorchis, schorpioenmos en draadzegge.

In Vlaanderen wordt een trilveen ook kwacht (kwagt) of kragge genoemd.[1] Het enige natuurreservaat waar men anno 2020 trilveen kan terugvinden in Vlaanderen, is in het Torfbroek in Berg (Kampenhout).

In Nederland vinden we trilvenen vooral in Overijssel in de natuurgebieden De Wieden en de Weerribben. In de Molenpolder (Utrecht) wordt via een LIFE+ project getracht het trilveen te versterken.

Trilvenen moeten voor hun behoud als hooiland worden beheerd, hetgeen vanwege de bodem vrij lastig kan zijn. Er bestaat nog maar een zeer beperkte oppervlakte aan trilveen. Het betreden van trilveen door het publiek moet ten sterkste worden afgeraden en is dan ook overal verboden.

Oops something went wrong: