Najlepsze pytania
Chronologia
Czat
Perspektywa
Kombajn (Warszawa)
osiedle w Warszawie Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Remove ads
Kombajn – osiedle mieszkaniowe w dzielnicy Ochota w Warszawie[1][2].
Remove ads
Położenie i charakterystyka
Podsumowanie
Perspektywa
Osiedle Kombajn znajduje się na warszawskiej Ochocie, w północnej-zachodniej części obszaru Miejskiego Systemu Informacji Filtry[3][4]. Jest położone między ulicą Nowogrodzką i Alejami Jerozolimskimi oraz wcześniej wzniesionymi budynkami usytuowanymi przy pl. Artura Zawiszy i pl. Sokratesa Starynkiewicza[5]. Powstało w miejscu powojennych ruin, nieukończonego budynku oraz różnego rodzaju prowizorycznych zabudowań, które zostały uprzątnięte i wyburzone[5]. Jego powierzchnia wynosi 1,9 hektara[6].
Zespół mieszkaniowy został zaprojektowany w wyniku konkursu zleconego przez Dyrekcję Rozbudowy Miasta i ogłoszonego przez Stowarzyszenie Architektów Polskich (SARP) w 1957 roku[6][7]. Jego architektami byli Teodor Bursche, Wojciech Onitzch, Władysław Rzechowski, Marian Sulikowski i Alina Supińska[5]. Za konstrukcję odpowiadał J. Teliga[6]. Wykonawcą było Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego „Centrum”[6]. Nazwa została wymyślona przez twórców osiedla i pochodzi od planowanego układu budynków[5]. Przypominał on kształtem kombajn zbożowy[5]. Osiedle składa się z 7[2] budynków mieszkalnych o wysokości od 7 do 12 kondygnacji wybudowanych częściowo w technologii cegły żerańskiej, a częściowej wielkiej płyty[6]. Łącznie, w latach 1960[6]–1966[7] powstały 563 mieszkania (według innego źródła 584 mieszkania zbudowane w latach 1961–1966)[8] o średniej powierzchni 37,5 m², przewidziane dla 1707 mieszkańców[7].
Nietypowy dla okresu, w którym powstały budynki, jest fakt, iż liczby ich kondygnacji nie wynikały z zastosowania typowych projektów (cztero- i dziesięciopiętrowych), ale z dostosowania ich wysokości do sąsiednich zabudowań[5]. Budynki znajdujące się przy Al. Jerozolimskich są odsunięte od jezdni tworząc niewielki skwer, w nawiązaniu do kładki nad linią średnicową wybudowanej po drugiej stronie ulicy[7] oraz bliskości stacji kolejowej Warszawa Główna i przystanku kolejowego Warszawa Ochota[5]. Mieszczą one na dwóch kondygnacjach lokale handlowe i usługowe[5]. Działał tu m.in. bar szybkiej obsługi „Zajazd”[5], później zaś inne restauracje, w tym od 1997 roku przez ponad 20 lat „Grand Kredens”[9]. W środku osiedla (pod adresem Al. Jerozolimskie 117a) znajduje się przedszkole nr 239[10]. W jednym z lokali użytkowych znajduje się miejska biblioteka „Przy Zawiszy”[11]. Detalem architektonicznym jest galeria łącząca lokale usługowe na piętrze, która tworzy wrażenie wyraźnego podziału budynków na część mieszkalną i usługową[6][7]. Redaktorzy miesięcznika „Architektura”, Bogusław Chyliński i Marian Łyczkowski, w 1964 określili osiedle jako „dobry przykład mieszkaniowej architektury wielkomiejskiej”, jednocześnie zwracając uwagę na niską jakość wykonania[6]. Z kolei Jarosław Zieliński określił je w swojej książce z 2010 roku jako „nieciekawe bloki”[12].
Projekt osiedla otrzymał nagrodę II stopnia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych[13].
Zespół znalazł się na opracowanej w 2003 roku przez SARP liście dóbr kultury współczesnej Warszawy z lat 1945–1989 ze względu na przyjęte kryteria: kontekstu, tradycji miejsca i próby czasu[14].
Na przełomie XX i XXI w. osiedle było opisywane jako miejsce znane z dużej liczby agencji towarzyskich[15].
W październiku 2012 roku na północnej ścianie bloku przy ul. Nowogrodzkiej 76 powstał ponad 30-metrowy mural autorstwa grupy GORE pt. „Humalus”[16]. Rozwinięciem tytułu jest napis na elewacji „Herbem jego Upadek Mieczem Awersja Liczbą wielkie Urojenie Syn tetyzmu”[16].
Remove ads
Galeria
|
Remove ads
Przypisy
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads