Numero-signo

From Wikipedia, the free encyclopedia

La numero-signo, (ankaŭ reprezentita kiel , No, No.no. (usona angla),[1]Nono (brita angla)[2]), estas tipografia mallongigo de la vorto numero(j) indikantanta ordan numeron, speciale je nomoj kaj titoloj. Ekzemple, kun la numero-signo, la skribita longformo de la adreso "Numero 22 Akacia Avenuo" estas mallongigita al " 22 Akacia Avenuo", tamen ambaŭ formoj estas kun la sama longa parolado.

Quick facts: Interpunkciaĵoj, Aliaj tipografiaj markoj...
Interpunkciaĵoj

apostrofo ( ' ); ( )
citiloj ( ‘ ’ ); ( “ ” ); ( „ ” ); ( « » )
demandosigno ( ? )
dupunkto ( : )
komo ( , )
krampoj ( ( ) ); ( [ ] ); ( { } ); ( < > )
kridemandosigno ( ) ( ?! )
krisigno ( ! )
punkto ( . )
punktokomo ( ; )
spaceto (   )
streketoj ( ); ( ); ( ); ( ) ( )
oblikvo ( / )
tripunkto ( ) ( ... )

Aliaj tipografiaj markoj

asterisko ( * )
bulmarko ( )
deklivo ( \ )
dividsigno ( ÷ )
egalsigno ( = )
heliko ( @ )
kaj-signo ( & )
krado ( # )
numero-signo ( )
obeluso aŭ ponardo ( † ‡)
plus-minus-signo ( ± ); ( )
substreko ( _ )
tildo ( ~ )
vertikala streko aŭ "dukto" ( | )

Close

Tipografie, la numero-signo kombinas la majuskla latina litero N kun kutime superskribita minuskla latina litero o, kelkfoje substreka, simila al la vira orda indikanto. En Unikodo, la skribsigno estas U+2116 Numero sign (HTML &#8470; · &numero;).[3]

La Oxford English Dictionary derivigas la numero-signon el la latina vorto numero, la ablativa kazo de numerus ("numero"). En latinidaj lingvoj, la numero-signon komprenas kiel mallongigo de la vorto "numero", ekzemple, itala numero, franca numéro, kaj portugala kaj hispana número.[4]