Гаўя (вёска)
вёска ў Іўеўскім раёне Гарадзенскай вобласьці Беларусі From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
Га́ўя[1] — вёска ў Беларусі, чыгуначная станцыя на ўчастку Маладэчна — Ліда, у Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва на 2010 год — 86 чалавек.
Remove ads
Гісторыя
Вядомая зь сярэдзіны XVI стагодзьдзя, як маёнтак Гаўя ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва, шляхецкая ўласнасьць. У 1562 годзе 29 дымоў. У 1690 годзе маёнтак Гаўя-Сулікоўшчына належаў Г. Маўлевіч. У 1735 годзе адносіўся да Суботніцкай парафіі, уласнасьць Жукоўскага. Да маёнтку адносіліся вёскі Дзяманты, Малыя і Вялікія Сонтакі, Жалейкі, Курдукі, Каўкелі, Яхімаўшчына.
У сярэдзіне XIX стагодзьдзя маёнтак належаў У. Брахоцкаму, да яго адносіліся вёскі: Залейкі, Навасёлкі, Бурдукі, Хвасты (цяпер Лугавая), Каўкелі. У 1885 годзе маёнтак у Івейскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні, дзейнічалі царква, вадзяны млын. У 1897 годзе 5 двароў, 101 жыхар, млын, карчма. Часткова жыхары займаліся сплавам лесу.
У 1921—1939 гадах у Ліпніскай гміне Валожынскага, затым Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводзтва Польшчы.
З 12 кастрычніка 1940 году станцыя Гаўя (28 двароў, 140 жыхароў) у Ліпнішкаўскім сельсавеце Івейскага раёну. З 25 чэрвеня 1941 году да 8 ліпеня 1944 году акупавана нямецкімі захопнікамі.
Знаходзілася ў складзе калгасу «Авангард». У 1970 годзе 124 жыхары. Пасьля ў складзе калгасу «Ліпнішкі». 5 верасьня 2013 году Гаўя атрымала статус вёскі[2].
Remove ads
Насельніцтва
- 2010 год — 86 жыхароў
- 1999 год — 42 двары, 89 жыхароў
Інфраструктура
Працаваў асфальтавы завод, сталовая, склады, крама.
Крыніцы
Вонкавыя спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads