Яўген Елязаранка
беларускі футбаліст From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
Яўге́н Еляза́ранка (нар. 4 ліпеня 1993 году) — беларускі футбаліст, паўабаронца «Асіпавічаў».
Remove ads
Кар’ера
Пачаў займацца футболам у Асіпавічах, дзе трэнэрам быў ягоны бацька — Аляксандар Елязаранка. Пазьней навучаўся ў адмысловай футбольнай клясе Менскай сувораўскай вучэльні, адкуль трапіў у «Дынама-2». У 2012 годзе перайшоў у наваполацкі «Нафтан», дзе спачатку абараняў колеры дубля. У сэзоне 2013 году новы галоўны трэнэр «Нафтана» Павал Кучараў далучыў Елязаранку да асноўнай каманды. Хутка замацаваўся ў асноўным складзе, дзе пачаў выступаць на пазыцыі апорнага паўабаронцы.
У сэзоне 2014 году быў асноўным апорным паўабаронцам каманды. У красавіку і ліпені 2014 году некаторы час не гуляў праз пашкоджаньні, але потым вярнуў месца ў асноўным складзе. З студзеня 2016 году праходзіў прагляд у салігорскім «Шахцёры», зь якім у сакавіку склаў працоўную дамову[3]. Спачатку выходзіў на замену, але потым замацаваўся ў стартавым складзе салігорцаў. У верасьні 2016 году атрымаў траўму, празь якую выбыў да сканчэньня сэзону. У пачатку 2017 году, акрыяўшы ад траўмы, трэнаваўся з «Шахцёрам», але ў лютым накіраваўся на прагляд у «Гомель» і ў выніку ў сакавіку быў арандаваны гэтым клюбам[4]. У складзе «Гомля» неўзабаве замацаваўся ў першай адзінаццатцы, аднак у канцы сэзону страціў месца ў асноўным складзе. У сьнежні 2017 году па заканчэньні тэрміну арэнды вярнуўся ў «Шахцёр»[5].
У пачатку 2018 году трэнаваўся з «Шахцёрам», трапіў з камандай на першы (кіпрскі) збор. У лютым 2018 году, аднак, ня трапіў на другі (турэцкі) збор салігорцаў і неўзабаве далучыўся да «Слуцку». У сакавіку 2018 году, паводле пагадненьня бакоў скасаваў кантракт з салігорцамі ды афіцыйна прыяднаўся да случакоў[6]. Аднак, за паўгады згуляў за асноўную каманду слуцкага клюбу толькі ў трох матчах чэмпіянату Беларусі і двух кубкавых. У ліпені 2018 году пакінуў «Слуцак» і прыяднаўся да менскага «Тарпэда»[7], дзе замацаваўся ў асноўным складзе. У ліпені 2019 году ў сувязі зь фінансавымі цяжкасьцямі каманды пакінуў клюб і выправіўся на прагляд ва ўзбэцкую «Бухару»[8], аднак у выніку ў жніўні стаў гульцом «Ліды»[9], дзе трывала гуляў у асноўным складзе.
У лютым 2020 году падпісаў кантракт з магілёўскім «Дняпром»[10]. Дапамог магілёўскаму клюбу атрымаць перамогу ў Другой лізе. У сьнежні 2020 году пакінуў «Дняпро»[11]. У лютым 2021 году стала вядома, што Елязаранка падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам»[12]. У ліпені 2021 году перабраўся ў пінскую «Хвалю»[13], аднак пераважна заставаўся на лаўцы запасных. У сьнежні 2021 году паводле пагадненьня бакоў пакінуў пінскі клюб[14]. У сакавіку 2022 году стаў гульцом «Асіпавічаў»[15], дзе замацаваўся ў стартавым складзе. У сакавіку 2023 году падоўжыў кантракт з клюбам[16]. Пакінуў каманду ў ліпені 2023 году[17] і неўзабаве далучыўся да ігуменскага «Коласа». У красавіку 2024 году ўзмоцніў склад «Крумкачоў»[18]. Пасьля таго, як «Асіпавічы» зноў вярнуліся ў Першую лігу, Елязаранка вярнуўся ў каманду[19].
Remove ads
Дасягненьні
- Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2016
Статыстыка
Крыніцы
Вонкавыя спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads