Сяргей Канцавы
беларускі футбаліст From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
Сярге́й Канцавы́ (нарадзіўся 21 чэрвеня 1986 году) — колішні беларускі футбаліст і трэнэр. Выконваў фунцыі абаронцы. На сёньня ўваходзіць у трэнэрскі штаб прысталічнай «Іслачы».
Remove ads
Кар’ера
Клюбная
Пачаў кар’еру ў менскім РВАР. Далучыўся да сталічнага «Дынама», але там ня даў рады, таму аддаваўся ў арэнды. У 2009 годзе далучыўся да жодзінскага «Тарпэда». Улетку 2010 году стаў гульцом «Гомля», а неўзабаве і капітанам. Прывёў гомельскі клюб да перамогі ў Кубку Беларусі і да бронзавых мэдалёў чэмпіянату. У пачатку 2012 году перайшоў у казаскі «Табол». У студзені 2013 году вярнуўся ў «Гомель»[5] і зноў стаў капітанам. У сэзоне 2014 году, аднак, страціў месца ў пачатковым складзе, бо асноўнымі цэнтральнымі абаронцамі дынамаўцаў сталі Сяргей Паліцевіч і Умару Бангура. Часам, пры выкарыстаньні схемы з трыма цэнтральнымі абаронцамі, таксама гуляў у першым складзе. А зь верасьня 2014 году, калі Бангура атрымаў траўму, зноў стаў трывала зьяўляцца ў асноўным складзе. У сэзоне 2015 году зноў страціў месца ў складзе, зьяўляўся на полі эпізадычна. У сьнежні 2015 году па заканчэньні кантракта пакінуў клюб[6].
У студзені 2016 году далучыўся да складу «Белшыны»[7], дзе быў асноўным цэнтральным абаронцам. У ліпені 2016 году вярнуўся ў менскае «Дынама»[8], дзе таксама неўзабаве замацаваўся ў першай адзінаццатцы. У сьнежні 2016 году пакінуў «Дынама»[9].
У лютым 2017 году стаў гульцом узбэцкага клюбу «Нэфтчы»[10]. У чэрвені 2017 году пакінуў каманду[11]. Неўзабаве далучыўся да «Гомля», зь якім у ліпені падпісаў кантракт[12] і зноў стаў асноўным цэнтральным абаронцам. У сьнежні 2017 году пакінуў «Гомель»[13]. У студзені 2018 году падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпэда-БелАЗ»[14]. У сэзоне 2018 году зьяўляўся на полі нерэгулярна, толькі з кастрычніка замацаваўся ў стартавым складзе. У студзені 2019 году па заканчэньні кантракта пакінуў жодзінскі клюб[15] і неўзабаве стаў гульцом «Іслачы»[16], дзе ў 2019—2020 гадах быў асноўным абаронцам.
У студзені 2021 году пакінуў «Іслач»[17]. Неўзабаве пачаў трэнавацца з «Крумкачамі», а пазьней далучыўся да «Менску», зь якім у лютым склаў працоўную ўгоду[18]. Быў трывалым гульцом пачатковага складу, толькі ў ліпені і з кастрычніка не выходзіў на поле. У сьнежні 2021 году па заканчэньні кантракта пакінуў сталічны клюб[19].
У лютым 2022 году стаў гульцом наваполацкага «Нафтана»[20], дзе трывала гуляў у стартавым складзе ды быў капітанам каманды. У чэрвені 2022 году перайшоў у койданаўскі «Арсэнал»[21], дзе таксама замацаваўся ў асноўным складзе.
Трэнэрская
У сьнежні 2022 году завяршыўшы кар’еру ды ўвайшоў у трэнэрскі штаб «Іслачы»[22][23]. У сьнежні 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі B[24].
Remove ads
Статыстыка
Крыніцы
Вонкавыя спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads