Міхаіл Лашанкоў

From Wikipedia, the free encyclopedia

Remove ads

Міхаіл Іванавіч Лашанкоў (18 лістапада 1951, вёска Новае Хорабрава, Забалацкі сельсавет, Аршанскі раён, Віцебская вобласьць — 27 лютага 2017, Менск) — археоляг, кандыдат гістарычных навук (1991)[1][2].

Хуткія факты Дата нараджэньня, Месца нараджэньня ...
Remove ads

Жыцьцяпіс

Міхаіл Лашанкоў нарадзіўся 18 лістапада 1951 году ў вёсцы Новае Хорабрава ў сялянскай сямʼі. У 1969 годзе скончыў сярэдняю школу ў ў месьце Ворша, а ў 1977 годзе — гістарычны факультэт Менскага пэдагагічнага інстытуту. 3 1978 году супрацоўнік Інтытутата гісторыі Акадэміі Навук Беларусі. Спачатку старшым лябарантам, потым малодшым навуковым супрацоўнікам, навуковым і з 1992 году — старшым навуковым супрацоўнікам. У 1991 годзе абараніў кандыдацкую дысэртацыю ў Кіеве па тэме «Гарадзішча мілаградзкой культуры ўсходней частцы Беларускага Палесься». У 1979—80 гадах выкладаў у Менскім пэдагагічным інстытуце, ў 1980—83 гадах кіраваў археалягічнай практыкай студэнтаў Гомельскага ўніверсытэту[3][4]. Навуковы й тэхнічны рэдактар Гістарычна-археалагічнага зборніка ў 1994-95 гг.[5].

Remove ads

Дасьледаваньні

Асноўнае кола навуковых інтарэсаў — этнакультурныя працэсы на поўдні Беларусі ў эпоху жалезнага веку. Галоўным абʼектам яго дасьледаваньняў зьяўляюцца помнікі мілаградзкай культуры. Ён мэтанакіравана й абʼёмна правёў археалягічныя раскопкі на гарадзішчах Ліпнякі[6], Ліскі[7], Міхалёва[8], Пятровічы[9], Расьсьвет[10], Сарачы[11], Старакраснае[12], Эсьмоны[13], Ястрабка[14]. Дасьледчык устанавіў, што раньні пласт на ўсходнепалескіх гарадзішчах адносіцца да другой паловы VII ст. да н. э. Адкрыў звыш 20 помнікаў археалёгіі[3].

Галоўным творчым дасягненьнем Міхаіла Лашанкова зьяўляецца выхад у 2011 годзе фундамэнтальнай манаграфіі «Гарадішча мілаградзкай культуры на тэрыторыі Беларусі». У гэтай працы ён дасьледуе мілаградзкія старажытнасьці, галоўным чынам атрыманыя падчас асабістых археалягічных раскопак з канца 1970-х гадоў да пачатку XXI ст. Аўтар падрабязна асьвятляе шэраг пытаньняў з гісторыі плямёнаў мілаградзкай культуры й іх сувязяў з насельніцтвам іншых культур эпохі жалезнага веку. Дэталёва разглядаецца тапаграфія, плянаваньне й памеры пасяленьняў; апісваюцца іх абарочыя ўмацаваньні, жытлы й рэчавы комплекс, гаспадарчая дзейнасьць і хатнія рамёствы мясцовага насельніцтва. Вызначае як датаваньне асобных артэфактаў, так і храналягічныя рамкі існаваньня ўмацаваных і адкрытых пасяленьняў. Такім чынам, даецца магчымасьць зрабіць рэканструкцыю гістарычнага разьвіцьця насельніцтва паўднёва-ўсходняй Беларусі ад другой чвэрці I тысячагодзьдзя да н. э. — да пачатку II ст. н. э. Дадзеная манаграфія зьяўляецца важкім навуковым унёскам у археалёгію жалезнага веку ня толькі Беларусі, але й усёй Усходняй Эўропы. Міхаіл Лашанкоў зьяўляецца вядучым у краіне спэцыялістам па вывучэньні старажытнасьцей мілаградзкай культуры ў Беларусі[3].

Міхаіл Лашанкоў самастойна, па асабістай ініцыятыве, выканаў і прысьвяціў стагодзьдзю археалёгіі ў Беларусі дасьледаваньне аб «Археабатанічных калекцыях Беларусі» дзе ўпершыню сынтэзуюцца два напрамкі навуковых пошукаў — археалёгіі і батанікі. У манаграфіі разглядаецца інфармацыя аб зборах і назапашваньні археабатанічных матэрыялаў за стагодзьдзе й сыстэматызуецца ў храналягічнай пасьлядоўнасьці па археалягічнай пэрыядызацыі на тры групы з III тыс. да н.э. э. да XVIII ст.

Remove ads

Кнігапіс

Манаграфіі

  • М. І. Лашанкоў. Городища милоградской культуры восточной части Белорусского Полесья: Дис. на соиск. учен. степ. канд. ист. наук / Академия Наук БССР, Институт истории. — Менск: 1990. — 307 с.
  • М. И. Лошенков. Городища милоградской культуры на территории Беларуси. — Менск: Минская фабрика цветной печати (МФЦП), 2011. — 406 с. — 300 ас. — ISBN 978-985-454-575-2
  • М. И. Лошенков. Археоботанические коллекции Беларуси. — Менск: БГУ, 2021. — 407 с. — 100 ас. — ISBN 978-985-553-716-9
Remove ads

Крыніцы

Літаратура

Вонкавыя спасылкі

Loading related searches...

Wikiwand - on

Seamless Wikipedia browsing. On steroids.

Remove ads