Барышаў
прамысловы холдынг Польшчы From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
«Бары́шаў» — прыватны прамысловы холдынг Польшчы, заснаваны ў 1911 годзе ў якасьці «Сахачаўскай фабрыкі штучнага шоўку» (цяпер Мазавецкае ваяводзтва).
На 2025 год быў найбольшым у Польшчы вытворцам каляровых мэталаў, аўтамабільных дэталяў, астуджальнай вадкасьці і абадоў для колавых параў чыгуначных вагонаў і трамваяў. Меў 35 заводаў і 6 асяродкаў дасьледаваньня і распрацоўкі ў 11 краінах Эўропы, Азіі (Індыя і Кітай) і Амэрыкі (Бразылія і Мэксыка). Налічваў каля 9000 супрацоўнікаў[5].
Вырабляў плястыкавыя бардачкі, аўтасалёны, дзьвярныя ручкі і вечкі рухавікоў, шлянгі для тармазной вадкасьці і кандыцыяваньня паветра. Кожны 10-ы самаход у сьвеце і кожны 5-ы ў Эўропе мелі дэталі вытворчасьці «Барышава». Таксама выпускалі вырабы з алюміну, волава, сталі і цынку для аўтамабільнай, электратэхнічнай, будаўнічай і ўпаковачнай прамысловасьці. Іх выраблялі на такіх заводах, як «Cучасныя алюмінавыя вырабы Скавіны» ў Малапольскім ваяводзтве (алюмінавы сілавы кабэль), «Мэталюгічны завод Сылезія» (цынкава-тытанавая бляха) і «Батэрпол» (алавяныя стопкі) у Катавіцах, а таксама «Мэталавальцоўня Дзядзіцаў» (латуневыя трубы) у Сылескім ваяводзтве[5].
Даччыны холдынг «Альхімія» адліваў бясшвовыя і зварныя трубы ды іншыя каваныя і вальцаваныя вырабы са сталі. У яго складзе былі Дасьледчая лябараторыя імя Баторыя, «Трубавальцоўня імя Баторыя» і «Сталеліцейня імя Баторыя» ў Хожаве (Сылескае ваяводзтва), а таксама «Банкавая ліцейня» ў Дуброве Гурнічай (Сылескае ваяводзтва). Урэшце, выпускалі поліэстравыя валокны, плястыфікатары і абеззаражвальнікі на прадпрыемствах «Эляна» ў Торуні (Куяўска-Паморскае ваяводзтва) і «Барышаў ЭРГ» у Сахачаве[5].
Remove ads
Будова
На 2025 год «Барышаў» меў 6 заводаў каляровых мэталаў у Польшчы, большасьць якіх месьцілася ў Сылескім ваяводзтве на поўдні краіны.
- «Cучасныя алюмінавыя вырабы Скавіны» (Малапольскае ваяводзтва). Вырабляў алюмінавыя сілавыя кабэлі.
- «Мэталавальцоўня Дзядзіцаў» (Cылескае ваяводзтва). Выпускала латуневыя трубы.
- «Мэталюгічны завод Сылезія» (Катавіцы). Вырабляў цынкава-тытанавую бляху.
- «Ліцейня Алавы» (Ніжнесылескае ваяводзтва). Найбольшы ў Польшчы вытворца вокісаў цынку і волава для гумавай і керамічнай прамысловасьці, а таксама вытворчасьці акумулятараў і лакаў.
- «Батэрпол» (Катавіцы). Выпускаў алавяныя стопкі з акумулятарнага лому.
- «Завод перапрацоўкі адкідаў» (Конін, Велікапольскае ваяводзтва)[6].
У аўтамабільнай прамысловасьці працавала 16 даччыных заводаў, сярод якіх 7 былі ў складзе італьянскага холдынгу «Мафлоў» (Асколі Пічэна, край Марке).
- «Мафлоў у Тыхах» (Сылескае ваяводзтва).
- «Мафлоў кампанэнты Даляня» (правінцыя Ляонін, Кітай).
- «Мафлоў Бразыліі» (Курытыба, штат Парана).
- «Мафлоў Гішпаніі аўтамабільны» (Гуарніза, аўт.суп. Кантабрыя).
- «Мафлоў Францыі аўтамабільны» (Шартр, дэп. Эр і Люар).
- «Мафмэкс паслугі Мэксыкі» (Сілао, штат Гуанахуата).
- «Мафлоў Індыі» (Пуна, штат Магараштра)[7].
Асноўная частка заводаў аўтаплястыку ў Эўропе належала даччынаму холдынгу «Барышаўскі аўтамабільны плястык» у Тыхах.
- «Барыўаў Імос» (Ідар-Обэрштайн, зямля Райнлянд-Пфальц).
- «Тэйсанскае формабудаўніцтва» (Лянгенгаген, зямля Ніжняя Саксонія).
- «Барышаў Нямеччыны» (Браўншвайг, зямля Ніжняя Саксонія).
- «Плястакавая тэхналёгія Альтмэрк Чэхіі» (Ябланец-над-Нісай, Лібэрацкі край).
- «Барышаўскае плястмасавае ўмельства Нямеччыны» (Гардэлеген, зямля Саксонія-Ангальт).
- «Барышаўскі плястык Русі» (Дзяржынск, Ніжагародзская вобласьць).
- «Барышаўскае паверхневае ўмельства Нямеччыны» (Прэнцляў, зямля Брандэнбург).
- «Барышаўскае формабудаўніцтва Нямеччыны» (Добруша-Гуска, Лужыцкая пасяленчая вобласьць, зямля Саксонія).
- «Барышаў Тэншо Польшчы» (Лысоміцы, Куяўска-Паморскае ваяводзтва)[7].
Даччыны сталеліцейны холдынг «Альхімія» ўлучаў 4 прадпрыемствы ў Сылескім ваяводзтве: Дасьледчую лябараторыю імя Баторыя, «Трубавальцоўню імя Баторыя» і «Сталеліцейню імя Баторыя» ў Хожаве, а таксама «Банкавая ліцейня» ў Дуброве Гурнічай[8]. У хімічнай прамысловасьці працавалі «Барышаў ЭРГ» у Сахачаве (Мазавецкае ваяводзтва) і «Эляна» ў Торуні (Куяўска-Паморскае ваяводзтва)[9]. Прыродны газ і электраэнэргію на заводы ў Скавіне і Сахачаве пастаўляла «Барышаў Энэргія»[10].
У Беларусі «Барышаў» меў 30 % паёў «Ўсходняга заводу перапрацоўкі другасных рэсурсаў» у Магілёве (4-ы завулак Мечнікава, дом 17)[4].
Remove ads
Вырабы
На 2025 год «Барышаў» выпускаў:
- вырабы з каляровых мэталаў — катанку, сілавыя кабэлі і электрычныя праваднікі з алюміну, ахалоджвальнікі, пруткі, шайбы для манэтаў, дрот і стужкі зь медзі, бляхі, сілавыя кабэлі і вокісы з волавам і цынкам, а таксама глёт волава;
- аўтамабільныя дэталі — плястыкавыя дзьвярныя ручкі і панэлі, колавыя аркі, падлогу аўтасалёна, стырнавыя чахлы і вечкі рухавікоў, замкі, бардачкі і паветраныя соплы, багажныя паліцы з цынку і ліцьцёвыя формы, гумовыя шлянгі для праветрываньня легкавікоў, цяжкавікоў і электрамабіляў;
- сталёвыя вырабы — кацельныя, абсадныя і будаўнічыя бясшвовыя трубы, прастакутныя зьліткі, круглыя і плоскія каваныя пруткі, катаныя абручы і кольцы, доўгія квадратныя загатоўкі;
- хімічныя вырабы — астуджальныя вадкасьці і антыфрызы, у тым ліку для самалётаў, пражу, нятканыя тканіны, валаконныя напаўняльнікі і рэзаныя валокны, упакоўку зь пенаполістыролу (ППС) і пенаполіпрапілену (ППП), поліэтылену (ПЭ) і поліпрапілену (ПП), а таксама размарожвальнікі, шынапаліравальнікі, дыскаачышчальнікі, ачышчальнікі ад вусякоў і салёнаачышчальнікі[11].
Remove ads
Уласьнікі
На 2025 год асноўнымі пайшчыкамі «Барышава» былі:
Мінуўшчына
У 1911 годзе ў Варшаўскай губэрні Прывісьлянскага краю Расейскай імпэрыі заснавалі бэльгійскае таварыства «Сахачаўская фабрыка штучнага шоўку» (цяпер Мазавецкае ваяводзтва). Пасьля 1918 году на фабрыцы выраблялі порах для вінтовак. У 1930-я гады асноўным вырабам прадпрыемства «Барышаў» стаў зубны цэмэнт «Барыго», які працягвалі выпускаць да 1950-х гадоў. Пасьля 1945 году пачалі вырабляць дыэтылявы этэр для наркозу, амілявы сьпірт і касмэтычны этэрны алей. У 1991 годзе дзяржаўнае прадпрыемства «Барышаў ЭРГ» прыватызавалі зь пераўтварэньнем у акцыйнае таварыства «Барышаў». Ад траўня 1996 году паямі прадпрыемства пачалі гандляваць на Біржы каштоўных папераў у Варшаве[13].
У 1999 годзе запусьцілі вытворчасьць астуджальнай вадкасьці. Ключавым укладнікам стаў мэханік Раман Каркосік (нар. 1951, Чэрнікава), які распачаў паглынаньне іншых хімічных заводаў Польшчы, а таксама зьліцьцё зь імі. У 2005 годзе «Барышаў» стаў асноўным уласьнікам прадпрыемства «Імпэксмэтал» (Варшава), якому належалі заводы каляровых мэталаў і падшыпнікаў. У 2010 годзе «Барышаў» стаў асноўным уласьнікам італьянскага холдынгу «Мафлоў» (Асколі Пічэна, край Марке), які вырабляў шлянгі кандыцыянэраў, гідраўзмацняльнікі стырна і актыўную падвеску для самаходаў[13].
У ліпені 2011 году «Барышаў» набыў 2 нямецкія холдынгі «Плястмасавае ўмельства Альтмэрк» (Гардэлеген, зямля Саксонія-Ангальт) і «Тэйсонская плястмаса» (Зальцгітэр, зямля Ніжняя Саксонія), якія перапрацоўвалі плястмасу. У сакавіку 2012 году набылі нямецкі завод «Імос» (Обэртсгаўзэн, зямля Гэсэн), які вырабляў ацынкаваныя і храмаваныя аўтадэталі. У 2014 годзе ў Расеі запусьцілі завод «Барышаўскі аўтамабільны плястык» (Дзяржынск, Ніжагародзская вобласьць). У 2016 годзе ў Мэксыцы адчынілі даччыны завод «Мафлоў» (штат Гуанахуата). У 2017 годзе стварылі новы завод у нямецкім Прэнцляве (зямля Брандэнбург). У 2018-м заснавалі завод «Мафлоў» у Торуні. У 2019 годзе набылі сталеліцейны холдынг «Альхімія» (Варшава)[13].
У 2024 годзе прадпрыемствы холдынгу «Барышаў» наймалі 7280 супрацоўнікаў, сярод якіх на самім АТ «Барышаў» працавала 2370 чалавек (32 %). У агульнай выручцы на 5,116 млрд злотых продажы мэталаў прынесьлі 55 %, аўтамабільных дэталяў — 31 % і хімічных вырабаў — 3 %. На Польшчу прыпала 39 % продажаў, на Нямеччыну — 18 %, а на 25 іншых краінаў Эўразьвязу — 34 %[4].
Remove ads
Крыніцы
Вонкавыя спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads