Стрэлкаліст звычайны
From Wikipedia, the free encyclopedia
Remove ads
Стрэлкаліст звычайны[1], Стрэлкаліст стрэлкалісты[1][2], Стрэліца[3] (Sagittaria sagittifolia) — від кветкавыхраслін роду Стрэлкаліст (Sagittaria) сямейства Шальнікавыя (Alismataceae).
Remove ads
Апісанне
Шматгадовая водная травяністая расліна з тоўстым кароткім карэнішчам. Лісце ў прыкаранёвай разетцы, суцэльнае, з гладкім краем, трох тыпаў: самыя ніжнія лісты лінейныя, па большай частцы пагружаныя, другі тып — плывучыя, з круглявай або падобнай на дзіду пласцінай, трэці тып — выходзяць з вады, на доўгіх чаранках, стрэлападобнай формы. Кветкі аднаполыя, белыя, фіялетавыя каля асновы. Плод — шматарэшак. На сталонах расліны часта ўзнікаюць ядомыя клубні, якія маюць да 50 % крухмалу, 8 % цукру[1].
Remove ads
Распаўсюджанне і экалогія
Святлолюбівая расліна, гідрафіт, мезафіт, эўтроф[4]. Расце на водна-балотных угоддзях. Распаўсюджаны ў Еўропе ад Ірландыі і Партугаліі да Фінляндыі і Балгарыі, сустракаецца ў Расіі (уключаючы Сібір і Каўказ), Украіне, Японіі, Турцыі, Кітаі, Аўстраліі, В’етнаме.
Гаспадарчае і прыроднае значэнне
У некаторых краінах стрэлкаліст звычайны вырошчваецца ў харчовых. Карэнішчы і клубні расліны выкарыстоўваюцца ў кулінарыі і народнай медыцыне. Дэкаратыўная расліна.
У дзікай прыродзе з’яўляецца кормам для вадаплаўных птушак, вадзянога пацука і іншых жывёл, а таксама для свойскіх качак пры іх утрыманні на натуральных вадаёмах[5]. У Паўночнай Амерыцы стрэлкаліст называюць белай бульбай індзейцаў, у Кітаі здаўна культывуецца як агародніннае расліна, вырошчваецца для атрымання крухмалу[5].
Ахова
Уключаны ў Чырвоныя кнігі суб’ектаў Расійскай Федэрацыі: Іркуцкая вобласць, Рэспубліка Саха (Якуція). Таксама уключаны ў Чырвоную кнігу Арменіі.
Сінонімы
- Alisma sagittaria Stokes (1812)
- Sagitta aquatica (Lam.) St.-Lag. (1889)
- Sagitta major Scop. (1772), nom. superfl.
- Sagitta palustris Bubani (1901)
- Sagittaria acuminata Sm. (1815)
- Sagittaria aquatica Lam. (1779)
- Sagittaria aquatica Gray (1822)
- Sagittaria bulbosa (Poir.) Donn (1811)
- Sagittaria gigantea H.Vilm. (1863), nom. illeg.
- Sagittaria heterophylla Schreb. (1811)
- Sagittaria lancifolia H.Vilm. (1863), nom. illeg.
- Sagittaria minor Mill. (1768)
- Sagittaria monoeca Gilib. (1782), opus utique oppr.
- Sagittaria sagittifolia Schur (1866)
- Sagittaria sagittifolia Tinant (1836)
- Sagittaria sagittifolia Gaudin (1830)
- Sagittaria sagittifolia Asch. & Graebn. (1897)
- Sagittaria sagittifolia Schur (1866)
- Sagittaria sagittifolia (Schreb.) Schur (1866)
- Sagittaria sagittifolia (Mill.) Regel (1862), nom. illeg.
- Sagittaria sagittifolia Bolle (1861)
- Sagittaria sagittifolia Coss. & Germ. (1845)
- Sagittaria sagittifolia Asch. & Graebn. (1897)
- Sagittaria sagittifolia Asch. & Graebn. (1897)
- Sagittaria tenuior Gand. (1875)
- Sagittaria vulgaris Gueldenst. (1791)
- Vallisneria bulbosa Poir. (1808)
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ||||||
Батанічныя ілюстрацыі (злева направа): Я. Штурма з кнігі Deutschlands Flora in Abbildungen, 1796; Я. Копса з кнігі Flora Batava, 1822; О. В. Тамэ з кнігі Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz, 1885; А. Маскле з кнігі Atlas des plantes de France, 1891; К. А. М. Ліндмана з кнігі Bilder ur Nordens Flora, 1917—1926. |
Remove ads
Крыніцы
Літаратура
Спасылкі
Wikiwand - on
Seamless Wikipedia browsing. On steroids.
Remove ads