Դանիելե Դե Ռոսսի

իտալացի ֆուտբոլիստ From Wikipedia, the free encyclopedia

Դանիելե Դե Ռոսսի
Remove ads

Դանիելե Դե Ռոսսի (իտալ.՝ Daniele De Rossi, հուլիսի 24, 1983(1983-07-24)[1][2], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, Ռոմայի և Իտալիայի հավաքականի կիսապաշտպան։ 2006 թվականի աշխարհի առաջնության և 2004 թվականի Եվրոպայի մինչև 21 տարեկանների առաջնության չեմպիոն։ 2004 թվականի Աթենքի Ամառային Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, 2006 թվականի Իտալիայի լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ։ Իտալիայի 2007 և 2008 թվականների գավաթակիր։

Արագ փաստեր Դանիելե Դե Ռոսսիիտալ.՝ Daniele De Rossi, Անձնական տվյալներ ...
Remove ads

Ակումբային կարիերա

Երիտասարդական

Դանիելեն սկսել է իր կարիերան Օստիա հռոմեական երիտասարդական ակումբում, որը գտնվում էր իր ծննդավայրում։ Այնտեղ նա հանդես է եկել որպես հարձակվող։ Այնուհետև նա խաղացել է Օստիա Մարե երիտասարդական ակումբում, որտեղից էլ նրա հայրը՝ Ռոմա երիտասարդական ակումբի ղեկավարն ու Պրատո ակումբի նախկին խաղացողը, տեղափոխում է Դանիելեին Ռոմա։

Առաջին քայլերը Ռոմայում

2000/01 մրցաշրջանում Դե Ռոսսին Ռոմայի առաջին կազմի հետ մասնակցում է մարզումներին[3], այնուհետև Իտալիայի գավաթում անցկացնում է երեք հանդիպում։ 2001 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ 18 տարեկանում, փոխարինելով Իվան Տոմեկին, Դանիելեն դուրս եկավ խաղադաշտ Չեմպիոնների լիգայում՝ Անդերլեխտի հետ խաղում, որն ավարտվեց 1:1 հաշվով։ 2002/03 մրցաշրջանում Դե Ռոսսին սկսեց ավելի հաճախ հանդես գալ ակումբի հիմնական կազմում։ 2003 թվականի հունվարի 25-ին Կոմոյի դեմ խաղում նա առաջին անգամ հանդես եկավ Սերիա A-ում։ Նույն թվականի մայիսի 10-ին Իտալիայի առաջնության Տորինոյի դեմ խաղում Դանիելեն խփեց իր առաջին գոլը «դեղնակարմիրների» կազմում։ 2003/04 մրցաշրջանում Դե Ռոսսին արդեն մասնակցել էր Իտալիայի առաջնության 17 և ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի 6 խաղերի։ 2004 թվականի ամռանը Դե Ռոսսին Իտալիայի երիտասարդական հավաքականի հետ հաղթում է Եվրոպայի մինչև 21 տարեկանների առաջնությունը։ Հաջորդ մրցաշրջանի ընթացքում Դե Ռոսսին դառնում է ակումբի հիմնական կազմի անդամ, ինչպես նաև առաջին անգամ հանդես է գալիս Իտալիայի հավաքականում։

Կարիերան Ռոմայում

Thumb
Դե Ռոսսին Ռոմայում

2006 թվականի մարտի 15-ին ՈՒԵՖԱ-ի գավաթի շրջանակներում Միդլսբրո ակումբի հետ խաղի ժամանակ Դե Ռոսսին առաջին անգամ կրեց Ռոմայի ավագի թևկապը։ Նույն թվականի մարտի 19-ին Դե Ռոսսիի կողմից ձեռքով գոլ է գրանցվում Մեսսինիի դեմ խաղի ժամանակ, որը մրցավարը չի նկատում։ Սակայն Դե Ռոսսին վարվում է «արդար խաղ» կանոններին համապատասխան, մոտենում է մրցավարին և խնդրում չգրանցել գոլը[4]։ Այնուամենայնիվ, Ռոման հաղթում է այդ խաղը 2:1 հաշվով։ 2007 թվականի մայիսի 17-ին Դե Ռոսսին նվաճում է Իտալիայի գավաթը։ 2007 թվականի օգոստոսի 19-ին Դե Ռոսսին 11 մետրանոց հարվածով գրավում է Ինտերի դարպասը՝ դրանով իր թիմին դարձնելով Իտալիայի սուպերգավաթակիր։ 2008 թվականի ապրիլի 9-ին Չեմպիոնների լիգայի քառորդ եզրափակչի անգլիական Մանչեսթեր Յունայթեդի դեմ խաղում, 0:0 հաշվի ժամանակ, Դե Ռոսսին չկարողացավ իրացնել 11 մետրանոց հարվածը՝ բարձր հարվածելով գնդակին, որից հետո Ռոման գոլ բաց թողեց և արդյունքում պարտվեց 0:1 հաշվով։ Խաղից հետո Դե Ռոսսին ասաց. «Սա իմ կարիերայի վատագույն դրվագն էր»[5]։ 2008 թվականի մայիսի 24-ին Դե Ռոսսին հաղթում է իր երկրորդ Իտալիայի գավաթը` պարտության մատնելով Ինտերին։ 2008 թվականի հունիսի 30-ին Դե Ռոսսին երկարացնում է պայմանագիրը Ռոմայի հետ մինչև 2012 թվական` 7.2 միլիոն եվրո տարեկան աշխատավարձով։ 2009 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Սիենայի հետ տնային խաղում հյուրերի երկրպագուները սկսում են երգել «Որտեղ է աները, որտեղ է աները»` հիշեցնելով Մասսիմո Պիսնոլիին` Դանիելեի աներոջը, ում սպանել էին Հռոմում 2008 թվականի օգոստոսի 11-ին[6]։ Դե Ռոսսին փորձում է մոտենալ տրիբունային՝ երկրպագուների հետ խնդիրը պարզելու համար, սակայն նրա ակումբակիցները կանգնեցնում են նրան։ Սիենայի երկրպագուների ատելությունը սկսել է դեռ 2004/05 մրցաշրջանում՝ խաղի ավարտից հետո, երբ գավաթային խաղում Դե Ռոսսիի հետ ընդհարման ժամանակ Սիենայի խաղացողը վնասվածք է ստանում, ատելությունը ձգվում է մինչև 2006 թվականը, երբ Սիենայի խաղացող Բրևին դաշտից հեռացվում է Դե Ռոսսիին գցելու համար, որը, սիենցիների կարծիքով, ակնհայտ սիմուլյացիա էր։ Սիենայի նախագահը խաղից հետո ներողություն է խնդրում Դե Ռոսսիից իր ակումբի երկրպագուների պահվածքի համար և նշում է, որ Դանիելեն հիանալի ֆուտբոլիստ է։ 2009 թվականի ապրիլի 11-ին Դե Ռոսսին բացում է իր գոլերի հաշիվը «Հռոմեական դերբիում»՝ գրավելով Լացիոյի դարպասը։ 2010 թվականի հունվարի 19-ին Դե Ռոսսին ստանում է Սերիա A-ի 2008/09 մրցաշրջանի լավագույն իտալացի խաղացող մրցանակը[7]։ 2012 թվականի փետրվարի 6-ին Դանիելեն երկարացնում է Ռոմայի հետ իր պայմանագիրը մինչև 2017 թվականի հունիսի 30-ը[8][9]։ Նա դառնում է ամենաբարձր վարձատրվող իտալացի ֆուտբոլիստը Սերիա A-ում` ստանալով տարեկան 10 միլիոն եվրո աշխատավարձ[10][11]։ Ռոմայում հանդես եկող ֆուտբոլիստներից նույն «կոչմանը» արժանացել էր թիմի ավագ և խորհրդանիշ Ֆրանչեսկո Տոտտիին (8.9 միլիոն եվրո 2009/10 մրցաշրջանում)։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Դանիելեն անցկացնում է իր 400-րդ խաղը Ռոմայի կազմում, հոբելյանական հանդիպմանը Դանիելեի թիմը հաղթում է Ֆիորենտինային 4:2 հաշվով[12]։ Դանիելեն 2011/12 մրցաշրջանում մասնակցում է 32 խաղի և դառնում 4 գոլի հեղինակ։ 2012/13 մրցաշրջանում Դե Ռոսսին անցկացնում է միայն 25 հանդիպում։ Չեխ մասնագետ Զդենեկ Զեմանը հաճախ էր քննադատում Դե Ռոսսիի խաղաոճը, այդ պատճառով էլ վերջինս հազվադեպ էր դուրս գալիս խաղադաշտ։ Անդրեացcոլիի` մարզիչ լինելու ընթացքում Դե Ռոսսին սկսեց անընդմեջ խաղադաշտ դուրս գալ, սակայն այդպես էլ գոլի հեղինակ չդարձավ։ Ռոման Իտալիայի առաջնության 2013/14 մրցաշրջանը սկսում է տասն անընդմեջ հաղթանակով։ Դանիելեն խփում է այդ մրցաշրջանի իր առաջին գոլը Լիվորնոյի դեմ խաղում։ Նապոլիի հետ խաղում Դե Ռոսսին մեծ դերակատարում է ունենում` գնդակը դուրս հանելով անմիջապես դարպասային գծից, երբ հաշիվը դեռ 0:0 էր։ Այդ խաղում Ռոման հաղթանակ է տանում՝ շնորհիվ Պյանիչի երկու գոլերի[13]։

Thumb

Տոտտիի վնասվածք ստանալուց հետո Դե Ռոսսին ստանձնում է թիմի ավագի պաշտոնը։ Այդ ընթացքում Ռոման երեք անընդմեջ հանդիպում ավարտում է ոչ-ոքի և իջնում երկրորդ հորզիոնական՝ առաջատարի դիրքը զիջելով Թուրինի Յուվենտուսին։ Դե Ռոսսին խոստովանում է, որ համոզված չէ, արդյոք Ռոման կարող է Սկուդետտոյի համար պայքարել, քանի որ Յուվենտուսն ու Նապոլին ունեին ավելի ուժեղ կազմ[14][15]։ Իր հարցազրույցներից մեկում նա նաև նշել էր, որ ամռանը նա գրեթե տեղափոխվում էր Մանչեսթեր Յունայթեդ, բայց տեղափոխումը չի կայացել, քանի որ տրանսֆերային պատուհանն արդեն փակ էր[16]։ «Շնորհակալ եմ Աստծուց, որ չտեղափոխվեցի Մանչեսթեր, քանի որ այդ դեպքում արդեն ինքնասպանություն գործած կլինեի,-ասել է Դե Ռոսսին,-եթե ես լքեի Ռոման, ես երբեք չէի կարողանա դիտել Ռոմայի գոնե մեկ խաղ։ Դա ինձ համար չափազանց ցավոտ կլիներ։ Անցած մրցաշրջանում իմ խաղընկերների և երկրպագուների հետ հարաբերություններում ես ինձ նման չէի։ Բայց այս մրցաշրջանում ամեն ինչ այլ է»։ Դե Ռոսսին ձմեռային հանգստից հետո առաջին՝ Յուվենտուսի դեմ խաղի ժամանակ հեռացվում է խաղադաշտից։ Այդ խաղում Ռոման պարտվում է 3:0 հաշվով և ավարտում այդ մրցաշրջանը երկրորդ տեղով՝ զիջելով «բյանկոներներին» 8 միավորով[17]։

Remove ads

Միջազգային կարիերա

Դե Ռոսսին Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում անցկացրել է 16 խաղ, ինչպես նաև 2004 թվականի մինչև 21 տարեկանների Եվրոպայի առաջնության ժամանակ հանդես է եկել չեմպիոնական թիմի հիմնական կազմում։ Նույն տարում Իտալիայի օլիմպիական հավաքականի հետ նա բրոնզե մեդալի է արժանանում Աթենքի Օլիմպիադայում։ Մի քանի շաբաթ անց՝ վերադառնալով Հունաստանից, Դե Ռոսսին 21 տարեկանում Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում առաջին անգամ դուրս է գալիս խաղադաշտ, դա 2006 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի Նորվեգիայի դեմ հանդիպումն էր, հենց այդ խաղում Դանիելեն բացում է նաև իր գոլերի հաշիվը առաջին հավաքականում։ 2005 թվականի մարտի 30-ին Իսլանդիայի հետ ընկերական խաղում Դե Ռոսսին առաջին անգամ կրում է ավագի թևկապը։

ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2006

Դե Ռոսսին ընդգրկված էր Իտալիայի հավաքականի հայտացուցակում։ ԱՄՆ-ի դեմ երկրորդ խմբային խաղում Դե Ռոսսին միանգամից ստանում է կարմիր քարտ՝ Բրայան ՄաքԲրայդի դեմքին արմունկով հարվածելու համար։ ՄաքԲրայդն արյունոտ վիճակում լքում է խաղադաշտը, բայց վերադառնում է բուժումից հետո՝ ավելի ուշ ստանալով երեք կար։ BBC-ն այդ հանդիպումից հետո նշում է, որ Դե Ռոսսին վարկաբեկեց ինքն իրեն այդ քայլով[18]։ Դե Ռոսսին ավելի ուշ ներողություն է խնդրում ՄաքԲրայդից[19], երկրպագուներից և բաց նամակով ՖԻՖԱ-յից։ Այդ հարվածի համար տուգանվում է 10000 շվեյցարական ֆրանկով, որակազրկվում է 4 խաղով[20], որի արդյունքում կարողանում է խաղալ միայն եզրափակչում՝ Ֆրանսիայի դեմ խաղում, որտեղ 61-րդ րոպեին փոխարինելով Ֆրանչեսկո Տոտտիին` իրացնում է հետխաղյա 11 մետրանոց հարվածներից մեկը և օգնում է Իտալիայի հավաքականին նվաճել իր չորրորդ աշխարհի գավաթը[21]։

ՈՒԵՖԱ Եվրո 2008

Thumb
Դրվագ Եվրո 2012-ի Անգլիա - Իտալիա խաղից

Դե Ռոսսին մասնակցում է Եվրո 2008-ի ընտրական Իտալիայի բոլոր հանդիպումներին` 2 գոլի հեղինակ դառնալով Վրաստանի հավաքականի դեմ խաղում, այդ երկու գոլերը Դե Ռոսսին նվիրում է իր մահացած աներոջը[22]։ Դանիելեին պատիվ է ընձեռվում կրելու 10 համարի մարզաշապիկը այն բանից հետո, երբ Տոտտին որոշում է լքել հավաքականը աշխարհի առաջնության եզրափակչից հետո։ Դանիելեն ազգային հավաքականին ավագի թևկապով խաղադաշտ է դուրս բերում 3 անգամ՝ 2007 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Հարավային Աֆրիկայի և 2008 թվականի փետրվարի 6-ին Պորտուգալիայի դեմ երկու ընկերական խաղերում և Ֆարերյան կղզիների դեմ Եվրո 2008-ի ընտրական փուլի հանդիպմանը։ Եվրոպայի առաջնության առաջին խաղում գլխավոր մարզիչ Ռոբերտո Դոնադոնին չի հայտավորում Դե Ռոսսիին հիմնական կազմում, հանդիպումը ավարտվում է 0:3 հաշվով պարտությամբ, ինչից հետո Դե Ռոսսին սկսեց անընդմեջ խաղադաշտ դուրս գալ հանդիպման առաջին րոպեներից։ Եվրո 2008-ի ժամանակ՝ հունիսի 17-ին, Ֆրանսիայի հավաքականի դեմ խաղում Դե Ռոսսին դառնում է գոլի հեղինակ և հաղթանակ պարգևում Իտալիային (2:0), որից հետո ճանաչվում է հանդիպման լավագույն ֆուտբոլիստ[23]։ Դա Դանիելեի 5-րդ գոլն էր խփում ազգային հավաքականում, որն Իտալիային դուրս բերեց առաջնության քառորդ եզրափակիչ։ Քառորդ եզրափակչի Իսպանիայի դեմ խաղում հետխաղյա 11 մետրանոց հարավածաշարի ժամանակ Իկեր Կասիլյասը ետ է մղում Դե Ռոսսիի հարվածը, և Իտալիան պարտվում է 4:2 հաշվով։

ՖԻՖԱ Կոնֆեդերացիաների Գավաթ 2009

Կոնֆեդերացիաների Գավաթի խաղարկության ժամանակ, ԱՄՆ-ի դեմ հանդիպման 71-րդ րոպեին Դե Ռոսսին հեռահար հարվածով գրավում է հյուսիսամերիկացիների դարպասը և հավասարեցնում է հաշիվը, որից հետո իտալացիները Ջուզեպպե Ռոսսիի խփած երկու գնդակների շնորհիվ հաղթում են 1:3 հաշվով։ Շատերը կարծում էին, որ Դե Ռոսսին կլինի Ֆաբիո Կանավառոյից հետո հաջորդ ավագը՝ շնորհիվ Դե Ռոսսիի նվիրվածությանը միջազգային ֆուտբոլին։ 2008/09 մրցաշրջանում, աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի խաղերի ժամանակ Դե Ռոսսին խփել է Իտալիայի համար մեծ կարևորություն ունեցող գոլեր։ Ռոմայի կազմում Դե Ռոսսին հիմնականում խաղում է որպես պաշտպանողական ոճի կիսապաշտպան, իսկ հավաքականում նա խաղում է հարձակողական ոճով, այդ պատճառով էլ ավելի շատ գոլեր է խփում հավաքականում քան իր հարազատ ակումբում։

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2010

Դե Ռոսսին խփում է Իտալիայի առաջին գոլը 2010 թվականի աշխարհի առաջնության Պարագվայի դեմ խաղում՝ հաշիվը դարձնելով 1:1[24]։ Նոր Զելանդիայի հավաքականի դեմ երկրորդ խաղում Դե Ռոսսին տուգանային հրապարակում խախտում է կատարում, որի պատճառով նշանակվում է 11 մետրանոց հարված և Իտալիան կրկին ավարտում է խաղը 1:1 հաշվով[25]։

ՈՒԵՖԱ Եվրո 2012

Thumb
Դրվագ Եվրո 2012-ի եզրափակիչ խաղից

Եվրո 2012-ի խմբային խաղերի ժամանակ Իսպանիայի և Խորվաթիայի դեմ խաղերում Դե Ռոսսին խաղում էր որպես կենտրոնական պաշտպան։ Խմբային փուլի վերջին՝ Իռլանդիայի դեմ խաղում նա հանդես եկավ որպես կիսապաշտպան, որից հետո քառորդ եզրափակչի Անգլիայի դեմ խաղում Դանիելեն շարունակում է խաղալ արդեն որպես կիսապաշտպան, որտեղ հետխաղյա 11 մետրանոց հարվածաշարը ավարտվում է Իտալիայի օգտին։ Դե Ռոսսին նաև մասնակցում է առաջնության մյուս խաղերին՝ հաղթելով Գերմանիային կիսաեզրափակչում և պարտվելով Իսպանիային եզրափակչում (4:0)[26]։

ՖԻՖԱ Կոնֆեդերացիաների Գավաթ 2013

Դե Ռոսսին 2013 թվականի հունիսին մասնակցում է Բրազիլիայում տեղի ունեցող Կոնֆեդերացիաների գավաթին, որտեղ նա գոլ է խփում Ճապոնիայի դեմ խաղում (4:3)[27]։

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2014

Դե Ռոսսին Իտալիայի հավաքականի կազմում մասնակցում է նաև Բրազիլիայում տեղի ունեցող աշխարհի 20-րդ առաջնությանը՝ հանդիսանալով Ռոմայի միակ ներկայացուցիչը հավաքականում[28]։

2014 թվականի հունիսի 20-ի տվյալներով Դե Ռոսսին Իտալիայի հավաքականի պատմության ընթացքում ամենաշատ հանդիպում անցկացրած ֆուտբոլիստների մեջ զբաղեցրրեց 7-րդ տեղը[29]։

Remove ads

Վիճակագրություն

Ակումբային

Ըստ 2014-ի ապրիլի 25-ի.
Մանրամասն տեղեկատվություն Մրցաշրջան, Ակումբ ...

Միջազգային

Remove ads

Անձնական կյանք

Դե Ռոսսին ծնվել է Հռոմում։ Նրա հայրն Ալբերտո Դե Ռոսսին է՝ Ռոմայի նախկին խաղացողն ու Ռոմայի երիտասարդական թիմի մարզիչը։ Դե Ռոսսիի նախնին՝ Իվան Դե Ռոսսին, ճարտարապետ էր, ով տեղափոխվել էր Միլանից Սանկտ-Պետերբուրգ Պետրոս I-ին կայսեր հրավերով[30]։ Դե Ռոսսին ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին կինը նախկին պարուհի Սառա Բանդուն է, ումից Դե Ռոսսին ունի աղջիկ՝ Գայան (ծնված՝ 2005 թվականի հուլիսի 16-ին)[30]։ Աղջկա ծնունդից հետո Դե Ռոսսին սկսեց հանդես գալ Ռոմայում 16 համարի ներքո։ Մինչ այդ Դե Ռոսսին հանդես էր գալիս նախ 27 (երկու մրցաշրջան), այնուհետև 4 համարների ներքո։ Երկրորդ կինը նույնպես նախկին պարուհի էր՝ Թամարա Պիսնոլին (ամուսնությունը գրանցվել է 2006 թվականի մայիսի 16-ին)։ Դե Ռոսսին բաժանվում է Թամարայից 2009 թվականի փետրվարին[31]։ 2006 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Դե Ռոսսին Men’s Health ամսագրի հարցումների հիման վրա ճանաչվում է Իտալիայի տարվա մարդ։ 2007 թվականին Դե Ռոսսին նկարահանվում է Unicredit բանկի գովազդում հավաքականի իր թիմակիցների՝ Անդրեա Պիրլոյի և Մարկո Մատերացցիի հետ։ 2008 թվականին ընտրվում է Pringles-ի կողմից՝ որպես ներկայացուցիչ 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը եվրոպական այլ հայտնի ֆուտբոլիստների հետ միասին։ Դե Ռոսսին նաև հայտնվել է FIFA 09 խաղի իտալական տարբերակի շապիկին։ Նկարը պատկերում է 2008 թվականի Իտալիայի սուպերգավաթի ժամանակ Ինտերի դեմ խաղում գոլ խփելու պահը։

Remove ads

Նվաճումներ

Թիմային

Իտալիա Ռոմա

Thumb
Դրվագ Եվրո 2012-ի եզրափակիչ խաղից. Դե Ռոսսին Ալվարո Արբելոայի դեմ պայքարում

Իտալիա Իտալիայի հավաքական

  • Մինչև 21 տարեկանների Եվրոպայի առաջնության չեմպիոն՝ 2004
  • Եվրոպայի առաջնության փոխչեմպիոն՝ 2012
  • Աշխարհի չեմպիոն՝ 2006
  • Կոնֆեդերացիաների Գավաթ՝ 2013

Անձնական

  • Սերիա A-ի լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստ՝ 2006
  • Իտալիացի լավագույն ֆուտբոլիստ՝ 2009
  • Եվրո 2012-ի խորհրդանշական կազմի անդամ

Ռեկորդներ

  • Ռոմայի ֆուտբոլիստներից Իտալիայի հավաքականում ամենաշատ գոլ խփած ֆուտբոլիստ՝ 15 գոլ
  • Ռոմայի ֆուտբոլիստներից Իտալիայի հավաքականում ամենաշատ հանդիպում անցկացրած ֆուտբոլիստ՝ 97 խաղ
Remove ads

Տիտղոսներ

5-րդ՝ ասպետական աստիճանի շքանշան «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» (Cavaliere Ordine al merito della Repubblica Italiana)՝ 2004[32]

Պատվո շքանշան շղթայով «Սպորտային ոլորտում մատուցած ծառայությունների համար» (Collare d'oro al Merito Sportivo)՝ 2006[33]

4-րդ՝ սպայական աստիճանի շքանշան «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» (Ufficiale Ordine al merito della Repubblica Italiana)՝ 2006[34]

Remove ads

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ

Loading related searches...

Wikiwand - on

Seamless Wikipedia browsing. On steroids.

Remove ads